Chanson

Chanson [ʃɑ̃ˈsɔ̃] (frz. Lied) bezäichnet im dütsche Sproochruum im Allgemäine e liedhafts musikalischs Schãnr, wo im franzöösische Kulturkräis verwurzlet isch. D Lieder wärde im Allgemäine vom ene Sänger oder ere Sängere mit instrumentaler Begläitig gsunge. Es git aber au z Dütschland e vilfältigi Chansondradizioon, wo aber immer im Schatte vom Schlager gstande isch. Starki Chansondradizioone git s zum Däil in de Benelux-Länder, in dr Schwiz und in de franzöösischsproochige Däil vo Kanada. S Chanson het au vili Paralleele zum italiänische Canzone.
Dr Begriff
D Ursprüng vom Chanson gönge bis wit ins Middelalter zrugg. Scho früe häi sich zwäi underschiidligi Dradizioone entwicklet – e literarischi, höfischi, wo vo mittelalterlige Trubadore abgläitet wird und e volksdümligi.[1] Wäge siner lange Gschicht, siner Verbrätig, wo über e franzöösischsproochige Ruum uusegoot und wäge de underschiidlige Stiil, wo im Lauf vo dr Zit Däil vo siner Dradizioon worde si, isch s schwiirig s Chanson vo andere Musigschãnr äidütig abzgränze. Dr Übergang isch fliessend
- zum dütschsproochige Lied bezieigswiis zur dütsche Liedermacherszeene
- zum dütsche Schlager
- zum Kabarett- oder Varieté-Lied as Bestanddäil vom ene Brogramm oder von ere Shou
- zur angelsäggsische Folkmusig bezieigswiis zum Singer-Songwriterdum, wo im angelsäggsische Ruum gängig isch und
- zur angelsäggsische Popmusig.
Merkmol
E besundrigs Merkmol vom Chanson isch sie starki Konzentrazioon uf d Ussaag vom Text, wo in öbbe drei Minute muess uf e Punkt choo. Bim modärne Chanson si d Funkzioone vom auteur, wo dr Text schribt, vom compositeur, wo d Musig komponiert und vom interprète, wo s Lied interpretiert gliichberächdigt wichdig[2] und vilmol füllt äi Persoon alli drei us. Im Angelsäggsische entspricht das öbbe em Singer-Songwriter.
D Schriiber vo Chansons bruche hüfig e poetischi Bildsprooch und mische mänggisch Abschnitt vo Sprächgsang oder komplett gsprochnige Text mit gsungene Passaasche. D Theme vo de Text si vilfältig: Vom politisch brägte Chanson über komischi Situazioone bis zu de hüfige Liebeslieder bezien sich d Chansons uf alli Situazioone im Lääbe, vilmol mit de Middel vo dr Ironii und dr Satire. E Zitzüüge us dr Era vor em Erste Wältchrieg het d Nräiti vo de Theme eso beschriibe: „Mä het Chansons vo alle Arte gsunge: skandalöösi, ironischi, zarti, naturalistischi, realistischi, idealistischi, zünischi, lürischi, nebulöösi, chauvinistischi, republikanischi, reaktionäri – nume äi Sorte nit: langwiiligi Chansons.“[2]
Liddratuur
- Siegfried P. Rupprecht: Chanson-Lexikon. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 1999. ISBN 978-3896022011.
- Peter Wicke, Kai-Erik Ziegenrücker, Wieland Ziegenrücker: Handbuch der populären Musik: Geschichte - Stile - Praxis - Industrie. Schott Music, Mainz, Dezember 2006, ISBN 978-3795705718.
- Wolfgang Ruttkowski: Das literarische Chanson in Deutschland. Francke, Bern 1966. Literaturverzeichnis S. 205-256 (Sammlung Dalp. 99).
- Dietmar Rieger (Hrsg.): Französische Chansons. Von Béranger bis Barbara. Französisch-deutsch. Reclam, Stuttgart 1987, ISBN 3-15-008364-8 (Reclams Universal-Bibliothek. 8364).
- Heidemarie Sarter (Hrsg.): Chanson und Zeitgeschichte. Diesterweg, Frankfurt 1988, ISBN 3-425-04445-1.
- Andrea Oberhuber: Chanson(s) de femme(s). Entwicklung und Typologie des weiblichen Chansons in Frankreich 1968–1993. Erich Schmidt, Berlin 1995, ISBN 3-503-03729-2.
- Herbert Schneider (Hrsg.): Chanson und Vaudeville. Gesellschaftliches Singen und unterhaltende Kommunikation im 18. und 19. Jahrhundert. Röhrig, St. Ingbert 1999, ISBN 3-86110-211-0.
- Roger Stein: Zum Begriff „Chanson“. In: Roger Stein: Das deutsche Dirnenlied. Literarisches Kabarett von Bruant bis Brecht. 2. Auflage. Böhlau, Köln, Weimar, Wien 2007. S. 23ff., ISBN 978-3-412-03306-4.
- Annie Pankiewicz: Bref historique de la chanson française. In: Anne Pankiewicz: La chanson française depuis 1945. Manz, München 1981 und 1989, ISBN 3-7863-0316-9, S. 77ff. (Französische Landeskunde. Bd. 4). Erneuter Abdruck in: Karl Stoppel (Hrsg.): La France. Regards sur un pays voisin. Eine Textsammlung zur Frankreichkunde. Reclam, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-15-009068-8, S. 278-280 (Fremdsprachentexte) (in Frz., mit Vokabular).
- Jacques Charpentreau: La chanson française, un art français bien à part. Vorwort zu: Simone Charpentreau (Hrsg.): Le livre d'or de la chanson française. Bd. 1: De Ronsard à Brassens. Éditions ouvrières, Paris 1971, ISBN 2-7082-2606-1, S. 5ff. Erneuter Abdruck in: Karl Stoppel (Hrsg.): La France. Regards sur un pays voisin. Eine Textsammlung zur Frankreichkunde. Reclam, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-15-009068-8, S. 281-283 (Fremdsprachentexte) (in Frz., mit Vokabular).
- Andreas Bonnermeier: Das Verhältnis von französischem Chanson und italienischer Canzone. Verlag Dr. Kovac, Hamburg 2002, ISBN 978-3-8300-0746-3.
- Andreas Bonnermeier: Frauenstimmen im französischen Chanson und in der italienischen Canzone. Verlag Dr. Kovac, Dezember 2002. ISBN 978-3830007470.
- Uli Hufen: Das Regime und die Dandys: Russische Gaunerchansons von Lenin bis Putin. Rogner & Bernhard, Berlin 2010. ISBN 978-3807710570
- Cannon, Steve & Dauncey, Hugh. Popular Music in France from Chanson to Techno: Culture, Identity, and Society, Ashgate Publishing, Ltd, 2003. ISBN 978-0754608493 (engl.).
- Pierre Barbier und France Vernillat: Histoire de France par les chansons. Gallimard, Paris 1959. ASIN: B002ZTLBDO (franz.)
- Chantal Brunschwig, Louis-Jean Calvet et Jean-Claude Klein, 100 ans de chanson française 1880 - 1980, Seuil, Paris 1981 (franz.).
- Yann Plougastel et Pierre Saka, La chanson française et francophone, Larousse, Paris 1999. ISBN 978-2035113467 (franz.).
- Lucien Rioux, 50 ans de chanson française de Trenet à Bruel, éditions de l'Archipel, Paris 1991 (franz.).
- Gilles Verlant (Hrg.), L'Odyssée de la chanson française, Hors collection éditions, 2006. ISBN 978-2258070875 (franz.).
Weblingg
- French Pop, musicline.de, Genrelexikon / Pop
- Chanson, musicline.de, Genrelexikon / Pop
- Popmusik aus Frankreich, etniklive.eu, Übersichtsportal mit Sublinks
- Chanson-Legende Françoise Hardy: „Mit 17 wusste ich nicht, woher die Babys kommen“, Christoph Dallach, Spiegel Online, 28. Juni 2010
- Who’s Who der Musik / Chanson / International (Übersicht), www.whoiswho.de, abgrüeft am 12. Februar 2011
- Romain Leick: „Ich war nie normal“. Interview mit Juliette Gréco. In: Der Spiegel. Nr. 47, 2003 (Online).
- Erinnerung an einen Mythos: Jacques Brel ist noch da (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) , Angelika Heinick, Frankfurter Allgemeine Zeitung, 1. Oktober 2008
- Les chansons de l’Histoire de France, Übersicht Audio-CD-Reihe mit historischen Aufnahmen, www.chansons-net.com, abgrüeft am 12. Februar 2011
- www.chanson-realiste.com www.chanson-realiste.com. Website über s Spezialgenre Chanson Réaliste (franz.)
- The Belgian Pop & Rock Archives. Website mit vile Biografii-Iidrääg über belgischi Interprete (ängl.)
- Das Regime und die Dandys Website und Blog vom Autor Uli Hufen zu sim Buech über s russische Chanson
- Links für Französisch-Lehrkräfte; din dr Abschnitt: Chanson
- Kanadische Francophonie: Chansons de Québec et ses cousins
- Text, noch Regione; zT. au Audio-Link
- Chansons populaires
Fuessnoote
- ↑ Siegfried P. Rupprecht: Chanson-Lexikon. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 1999. ISBN 978-3896022011. Seite 7-15.
- ↑ 2,0 2,1 Vive la Chanson Archivlink (Memento vom 19. Augschte 2014 im Internet Archive), Dorin Popa, Sono Plus, Dezember 2010/Januar 2011 (PDF)
| Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Chanson“ vu de dütsche Wikipedia. E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde. |
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.









