885.

885. u drugim kalendarima
Gregorijanski kalendar	885; DCCCLXXXV
Ab Urbe condita	1638
Asirski kalendar	5635
Bengalski kalendar	292
Berberski kalendar	1835
Budistički kalendar	1429
Burmanski kalendar	247
Bizantijski kalendar	6393–6394
Kineski kalendar	甲辰年 (Drveni Zmaj); 3581 ili 3521; — do —; 乙巳年 (Drveni Zmija); 3582 ili 3522
Koptski kalendar	601–602
Diskordijanski kalendar	2051
Etiopijski kalendar	877–878
Hebrejski kalendar	4645–4646
Hindski kalendari
- Vikram Samvat	941–942
- Šaka Samvat	807–808
- Kali Juga	3986–3987
Holocenski kalendar	10885
Iranski kalendar	263–264
Islamski kalendar	271–272
Julijanski kalendar	885; DCCCLXXXV
Korejski kalendar	3218
Minguo kalendar	1027 prije Tajvana; 民前1027年
Seleukidska era	1196/1197 AG
Tajlandski solarni kalendar	1427–1428
	Ova kutija: pogledaj; razgovor; uredi;

Godine:

◄◄ | ◄ | 881. | 882. | 883. | 884. | 885. | 886. | 887. | 888. | 889. | ► | ►►

Decenije:

◄ | 850-e | 860-e | 870-e | 880-e | 890-e | 900-e | 910-e | ►

Vijekovi:

◄ | 8. vijek | 9. vijek | 10. vijek | ►

Godina 885. (DCCCLXXXV) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 885. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

Događaji

Evropa

Ljeto – Car Karlo Debeli saziva sastanak zvaničnika u Lobitu (moderna Nizozemska) i optužuje Hugha, vanbračnog sina bivšeg kralja Lotara II, i njegovog vazala Godfrida (Kralja mora), da kuje zavjeru protiv njega. Hugh je oslijepljen i prognan u opatiju Saint Gall (moderna Švicarska). Godfrida je ubila grupa frizijskih i saksonskih plemića, na naklonost Henrika od Frankonije. Lokalni grof Gerolf, nakon ubistva, preuzima zapadnofrizijsku obalu od Danske.
Ljeto – Karlo Debeli imenuje svog vanbračnog sina Bernarda nasljednikom, zanemarujući pretenzije na prijesto njegovog nećaka, Arnulfa od Koruške (vanbračnog sina Karlomana Bavarskog) i Karla Jednostavnog (petogodišnjeg sina kralja Luja Mucavog). Franački biskupi protestiraju, pa Karlo poziva papu Hadrijana III na skupštinu u Vormsu, da riješi problem. Hadrijan ostavlja Rim u rukama biskupa Jovana od Pavije. On odlazi u Njemačku, ali umire na putu — odmah nakon što je prešao rijeku Po.^[1].
25. novembar – Opsada Pariza: Vikinške snage, pod nordijskim vođama Sigfredom i Sinrikom, plove Senom do istočne Francuske, s flotom od 300 dugih brodova (10.000 ljudi). Pojavljuju se pred Parizom i nude da poštede grad ako im se dozvoli slobodan prolaz i plati danak. Njihov je zahtjev odbijen.
27. novembar – Vikinzi započinju opsadu Pariza, napadom na sjeveroistočnu kulu balistama, mangonelima i katapultima. Sve napade Vikinga odbija Odo, grof od Pariza, koji brani grad sa malim garnizonom (oko 200 ljudi). Sigfred odlučuje da se povuče i gradi kamp na desnoj strani obale rijeke. U međuvremenu, on minira grad i traži namirnice po selu.

Britanija

Kralj Alfred Veliki poziva Asera, rođaka biskupa Nobisa od St. Davida, na engleski dvor. On pristaje da šest mjeseci godišnje provede u kraljevoj službi. Asser pomaže u pregovorima o priznanju Alfreda kao gospodara velških kraljeva.
Danski Vikinzi ukrcavaju se u Kentu i opsjedaju Rochester. Zbog poboljšane odbrane gradova, grad je izdržao dovoljno dugo da Alfred Veliki organizira vojnu pomoć. On prisiljava Vikinge da pobjegnu nazad preko Kanala, na kontinent.
Kraljevi Hyfaidd od Dyfeda, Elisedd od Brycheinioga i Hywel od Glywysinga, pod pritiskom od strane vojske kralja Anarawda, traže zaštitu Alfreda Velikog i stavljaju se pod njegovu vlast. Anarawd traži savez sa kraljem Guthredom od Jorka.

Abasidski halifat

Bitka kod Tawahina: Muslimanske snage (4.000 ljudi) Abasidskog halifata, pod Al-Mu'tadidom, poražene su kod Ramlaha (moderni Izrael) od Khumarawayha, vladara dinastije Tulunida. Time se završava pokušaj Abasida da povrate Siriju od Tulunida. Veliki dio abasidske vojske je zarobljen i prebačen u Egipat. Khumarawayh ima za cilj pomirenje sa halifskom vladom i dozvoljava vojnicima koji se žele vratiti u današnji Irak da odu bez otkupnine, dok ostalima nudi priliku da se nasele u Egiptu ^[2]^[3].

885. u temama

Religija

Juli – Papa Hadrijan III umire u blizini Modene (Lombardija), dok je bio na putu na Imperijalnu dijetu, koju je sazvao Karlo Debeli u Vormsu. Naslijedio ga je Stjepan V, kao 110. papa Katoličke crkve.

Rođeni

6. februar – Daigo, car Japana († 930.)
2. decembar – Zhuang Zong, car Kasnog Tanga (um. 926.)
Eberhard III, vojvoda od Frankonije (um. 939.)
Erik I (krvava sjekira), norveški vikinški vladar (um. 954.)
Fujiwara no Onshi, carica Japana (um. 954.)
Ibn Mukla, muslimanski službenik i vezir (ili 886.)
Li Congke, car Kasnog Tanga (um. 937.)
Rekared, galicijski sveštenik (um. 923.)
Zhao Ying, kineski kancelar (um. 951.)

Umrli

25. juli – Ragenold, markgrof Neustrije
Hadrijan III, papa Katoličke crkve
Godfrid (Kralj mora), vojvoda od Frizije
Liutgard od Saske, franačka kraljica
Metodije, bizantijski misionar i biskup (r. 815.)
Mihira Bhoja, kralj dinastije Gurjara-Pratihara (r. 836.)
Muiredach mac Brain, kralj Leinstera (Irska)
Sulejman ibn Vehb, muslimanski službenik i vezir

Reference

^ Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages, c. 800–1056. London: Longman. str. 116–117. AF(M), 885 (str. 98–99 i nn6–7) i AF(B), 885 (str. 111 i n2).
^ Haarmann, U. (1986). "K̲h̲umārawayh". In Bosworth, C. E.; van Donzel, E.; Lewis, B. & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume V: Khe–Mahi. Leiden: E. J. Brill. p. 49. ISBN 978-90-04-07819-2.
^ obernheim, Moritz (1987). "Khumārawaih". In Houtsma, Martijn Theodoor (ed.). E.J. Brill's First Encyclopaedia of Islam, 1913–1936, Volume IV: 'Itk–Kwaṭṭa. Leiden: BRILL. p. 973. ISBN 978-90-04-08265-6.

Vanjski linkovi

Commons logo

Commons ima datoteke na temu: 885.

[1] Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages, c. 800–1056. London: Longman. str. 116–117. AF(M), 885 (str. 98–99 i nn6–7) i AF(B), 885 (str. 111 i n2).

[2] Haarmann, U. (1986). "K̲h̲umārawayh". In Bosworth, C. E.; van Donzel, E.; Lewis, B. & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume V: Khe–Mahi. Leiden: E. J. Brill. p. 49. ISBN 978-90-04-07819-2.

[3] rnheim, Moritz (1987). "Khumārawaih". In Houtsma, Martijn Theodoor (ed.). E.J. Brill's First Encyclopaedia of Islam, 1913–1936, Volume IV: 'Itk–Kwaṭṭa. Leiden: BRILL. p. 973. ISBN 978-90-04-08265-6.

[1]

[2]

[3]