Hausmanit
| Hausmanit | |
|---|---|
 Hausmanit iz rudnika Wessels, Hotazel, polje mangana u pustinji Kalahari, Južnoafrička Republika | |
| Općenito | |
| Kategorija | Oksidi i hidroksidi |
| Hemijska formula | Mn2+Mn3+ 2O4[1] |
| Identifikacija | |
| Molekularna težina | 228,81 g/mol |
| Boja | tamno smeđa, crna, siva |
| Kristalni habitus | masivan, granulara, zajednička tekstura slična granitu, pseudo oktaedarski |
| Kristalni sistem | tetragonalni |
| Kristalno srastanje | često na {112} |
| Kalavost | savršena na {001}, nejasna na {112} i {011}[2] |
| Lomljivost | nejednaka |
| Čvrstoća | krhak |
| Tvrdoća | 5,5 |
| Sjaj | metalni |
| Indeks prelamanja | nω = 2,46 nε = 2,15 |
| Optičke osobine | jednoaksijalne (-) |
| Birefringencija | δ = 0,31 |
| Ogreb | tamno crven ili smeđ |
| Relativna gustoća | 4,7 - 4,84 |
| Dijafaneitet | neproziran, transparentan u tankim slojevima |
| Reference | [3][4][5] |
Hausmanit, ranije i poznat i kao crna manganova ruda, jeste mineral mangana iz mineralne klase oksida i hidroksida, koji se može pronaći na raznim mjestima, ponegdje i u velikim količinama, ali je općenito vrlo slabo rasprostranjen. Kristalizira se u tetragonalnom kristalnom sistemu sa sumarnom hemijskom formulom Mn2+Mn3+2O4[1], te je u čisto hemijskom smislu mangan(II,III)-oksid.
Hausmanit pretežno razvija pseudo-oktaedarske kristale, a također i sa zrnastim do masivnim agregatima tamno smeđe, crne ili sive boje sa tamnocrvenim do crvenosmeđim unutrašnjim refleksijama.
Etimologija i historija
Ovaj mineral je prvi put opisa mineralog Friedrich Hausmann 1813. kada ga je u svojoj knjizi Priručnik mineralogije opisao kao lisnasti crno-smeđi kamen a kao mjesto nalaska naveo Ehrenstock kod Ilmenaua u Tiringiji (danas Oehrenstock).[6]
Raniji opis iz 1789. pronađen je u mineralnom sistemu Abrahama Gottloba Wernera, ali, osim navođenja imena crno-smeđe kamene rude, nije načinio daljnje opise, a da se radilo o hausmanitu, zaslužni su kasniji mineralozi koji su se pozivali na Wernerovu crno-smeđu kamenu rudu.[7]
Danas priznato ime djelo je von Haidingera, koji mu je 1828. dao ovo ime u čast njegovog pronalazača.[7]
Klasifikacija
U 8. izdanju Sistematike minerala po Strunzu, iako je već zastarjela, hausmanit pripada mineralnoj klasi "oksida i hidroksida", a tamo u pododjeljak "oksida sa odnosom supstanci metal : kisik= 3 : 4“, gdje se pored njega nalaze minerali poput filipstadita, hetaerolita, hidrohetaerolita, iwakiita, marokita i tegengrenita, a nazvana je po njemu "grupa hausmanita" sa sistemskim brojem IV/B.05.
Reference
- ^ a b Hugo Strunz, Ernest H. Nickel (2001). Strunz Mineralogical Tables (9 izd.). Stuttgart: E. Schweizerbart'sche Verlagsbuchhandlung (Nägele u. Obermiller). str. 190. ISBN 3-510-65188-X.
- ^ John W. Anthony, Richard A. Bideaux, Kenneth W. Bladh, Monte C. Nichols: Hausmannite, u: Handbook of Mineralogy, Mineralogical Society of America, 2001 (PDF 68,6 kB)
- ^ Hausmannite u priručniku o mineralogiji
- ^ Hausmannite na stranici Mindat.org
- ^ Podaci o hausmanitu na stranici Webmineral
- ^ J. F. L. Hausmann (1813): Handbuch der Mineralogie, Göttingen, vol. 1, str. 285-286 (PDF 234,7 kB)
- ^ a b tw.strahlen.org - Thomas Witzke (Stollentroll): Die Entdeckung von Hausmannit
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
