Reprise Records

Reprise Records je američka izdavačka kuća koju je 1960. godine osnovao Frank Sinatra. U vlasništvu je kompanije Warner Music Group i posluje kroz Warner Records, jednu od njenih vodećih diskografskih etiketa.

Izvođači i bendovi koje trenutno potpisuje Reprise Records su Green Day, Enya, Michael Bublé, Eric Clapton, Stevie Nicks, Neil Young,^[1] Deftones, Mastodon, Lindsey Buckingham, Josh Groban, Disturbed, Idina Menzel, My Chemical Romance, Gerard Way, Dwight Yoakam, Never Shout Never, te Billy Strings.

Reprise Records osnovan je 1960. godine od strane Franka Sinatre, s ciljem da sebi obezbijedi veću umjetničku slobodu, te zbog nezadovoljstva izdavačkom kućom Capitol Records, kao i poslije pokušaja da kupi Verve Records, u vlasništvu Normana Granza. Prvi album koji je Sinatra objavio za Reprise bio je Ring-a-Ding-Ding! Ubrzo nakon toga dobio je nadimak "The Chairman of the Board". Kao izvršni direktor Reprisea, Sinatra je angažovao nekoliko izvođača za svoju mladu diskografsku kuću, uključujući i kolege iz Rat Packa, Deana Martina i Sammyja Davisa mlađeg. Prvobitni sastav izvođača od 1961. do 1963. činili su Bing Crosby, Jo Stafford, Rosemary Clooney, Duke Ellington, Nancy Sinatra, Esquivel i stand-up komičar Redd Foxx. Originalna Reprise LP etiketa imala je četiri različita logotipa, u zavisnosti od žanra: riječni parobrod za pop izdanja, kerubina za jazz izdanja, sovu za govorni sadržaj i komediju i sliku Sinatre za njegova izdanja.

Jedan od osnovnih principa izdavačke kuće pod Sintrinim vođstvom bilo je da svaki izvođač ima potpunu kreativnu slobodu, kao i da u određenom trenutku ima potpuno vlasništvo nad svojim radom, uključujući izdavačka prava. To je razlog zbog kojeg se snimci ranih izvođača, koji su bili ugovorno vezani za Reprise, danas u većini slučajeva) distribuiraju preko drugih diskografskih kuća (Dean Martin, Jimi Hendrix, The Kinks itd.). U Martinovom slučaju, njegova Reprise izdanja bila su van štampe skoro 20 godina prije nego što je postignut dogovor s Capitol Recordsom. Reprise je nastavio ponovo izdavati Sinatrin katalog sve do 2013, kada su ga prodali Capitolu.

U augustu 1963. godine Warner Bros. je, u sklopu filmskog ugovora, preuzeo Reprise od Franka Sinatre, iako je izdavačka kuća tada poslovala s gubicima. Sinatra je ipak zadržao trećinu vlasničkog udjela. Nakon preuzimanja, Warner Bros. Records otpustio je veći broj starijih izvođača. Mo Ostin ostao je na poziciji predsjednika Reprisea i tokom narednih četiri decenije imao je ključnu ulogu u razvoju i historiji izdavačkih kuća unutar Warner grupacije. Menadžment Warner-Reprisea počeo se usmjeravati na mlađu publiku i nove izvođače, što je započelo 1964. godine obezbjeđivanjem američkih distribucijskih prava za snimke grupe The Kinks s etikete Pye Records. Ubrzo su u katalog dodani i tinejdžerski pop izvođači poput Dina, Desi & Billyja. Ostin je također potpisao ugovor sa Sinatrinom kćerkom, Nancy, koja je za Reprise snimala još od 1961. godine, a krajem 1965. postala je velika pop zvijezda. Do kraja 1960-ih Reprise se gotovo u potpunosti orijentirao ka rock muzici, iako je Frank Sinatra nastavio objavljivati snimke za ovu izdavačku kuću sve do 1980-ih.

Do 1970-ih godina, putem direktnih ugovora ili distribucijskih sporazuma, katalog izvođača izdavačke kuće Reprise znatno se proširio. Među izvođačima su se našli Lee Hazlewood, Jill Jackson, Jimi Hendrix, rani radovi Joni Mitchell, Neil Young, Electric Prunes, Donna Loren, Arlo Guthrie, Norman Greenbaum, Tom Lehrer, Kenny Rogers and The First Edition, Tiny Tim, Ry Cooder, Captain Beefheart, John Sebastian, Family, snimci Franka Zappe i grupe The Mothers s početka 1970-ih, Gram Parsons, Emmylou Harris, Nico s albumom Desertshore, The Fugs, Jethro Tull, Pentangle, T. Rex, The Meters, John Cale, Gordon Lightfoot, Michael Franks, Richard Pryor, Al Jarreau, Fleetwood Mac, Fanny i The Beach Boys.

Godine 1976, Warner Bros. je deaktivirao izdavačku kuću Reprise, a svi njeni izvođači (osim Franka Sinatre i Neila Younga) prebačeni su na glavnu etiketu Warner Bros. Records. Iako su se stariji albumi iz kataloga i dalje proizvodili s logotipom Reprisea, a izdanja grupe The Beach Boys na etiketi Brother Records objavljivala su se unutar Repriseove numeracije kataloga, tokom nekoliko narednih godina nije bilo novih izdanja pod imenom Reprise, izuzev onih Franka Sinatre i Neila Younga (uključujući i album Syms Sylvije Syms, koji je Sinatra dirigovao i koproducirao).

Krajem 1985. godine, neke kopije hit singla grupe Dream Academy, Life in a Northern Town, štampane su pod etiketom Warner Brosa, ali s logotipom Reprisea. Naredne godine objavljena su izdanja s Reprise etiketom, uključujući albume grupe Dream Academy i Dwighta Yoakama. U ljeto 1987. godine, predsjednik Warner Bros Recordsa, Mo Ostin, i predsjednik etikete, Lenny Waronker, zvanično su najavili ponovno aktiviranje Reprisea, uključujući i posebni odjel za promociju, a bivši potpredsjednik Warner Brosa za promociju, Rich Fitzgerald, imenovan je za potpredsjednika etikete. Od tada, Warner Bros. često tretira Reprise kao važnu matičnu etiketu, a mnoge njegove podetikete objavljuju albume u saradnji s Repriseom.

Od 2017. godine, Reprise Records je domaćin izvođačima kao što su Enya, Michael Bublé, Eric Clapton, Green Day, Stevie Nicks, Neil Young, Deftones, Josh Groban, Disturbed, Idina Menzel, Tom Petty and the Heartbreakers, Gerard Way i Never Shout Never.

Ranije su pod Reprise etiketom u SAD-u bili katalozi Jimija Hendrixa i grupe Barenaked Ladies. Kada je Bee Geesov stari katalog remasterovan 2000-ih od strane Rhino Recordsa, njihovi CD-ovi objavljeni su pod Repriseom, iako su ranije izlazili na sestrinskim etiketama Atco i Warner Bros. Neil Young je u dokumentarcu o svom životu rekao da je Charles Manson odbijen od strane Reprisea. Godine 2010. Reprise je pokrenuo odjel za country muziku u sklopu Warner Music Group Nashville, s izvođačima poput Blakea Sheltona, JaneDear Girls, Michelle Branch i Frankieja Ballarda. U septembru 2011. Reprise Records i druge Warnerove etikete otpustile su nekoliko zaposlenih. Godine 2017. Reprise je objavio Enyine albume na vinilu, a neki od njih su prvi put dostupni u ovom formatu.

Glavni članak: Spisak izvođača Reprise Recordsa

• 143 Records (1999–2001)
• Bizarre Records (1968–1972)
• Big Brother Records (2008–danas)
• BME Recordings (2004–danas)
• Brother Records (1970–1977)
• Chrysalis Records (1969–1972)
• Cold Chillin' Records (1988–1993; odabrana izdanja)
• DiscReet Records (1973–1979)
• Elementree Records (1995–2000)
• Giant Records (1990–2001; odabrana izdanja)
• Grand Jury Records (1990–1993)
• In Bloom Records (1998–2000)
• Kinetic Records (1992–2000)
• Straight Records (1968–1972)
• Sire Records (1977–2000; odabrana izdanja)
• Vapor Records (1995–danas; aktivni)

• 1960–1968: nezavisna
• 1968–1969: Warner Bros.-Seven Arts
• 1969–1972: Kinney National Company
• 1972–1990: Warner Communications
• 1990–2001: Time Warner
• 2001–2003: AOL Time Warner
• 2004–danas: Warner Music Group

• Spisak izdavačkih kuća
• Warner Records

1. ^ Iako je Reprise prestao s radom 1976. godine, Neil Young je ostao pod ugovorom s etiketom sve do izlaska svog albuma Trans 1982. Nakon toga je potpisao ugovor s Geffen Records, ali se vratio Repriseu kada je etiketa obnovljena, baš na vrijeme za njegov album This Note's for You 1988. godine, nakon problematičnog perioda s Geffenom koji je uključivao i sudske sporove. Young je i danas potpisan za Reprise, a jedino je osnivač Frank Sinatra imao duži period rada s etiketom. Sinatra je od 1976. do 1982. dijelio Reprise s Youngom, a potom je bio jedini izvođač etikete sve do 1987.