Guy Petit
| Guy Petit | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| Bizitza | |||||||
| Jaiotzako izen-deiturak | Guy Jacques Joseph Petit | ||||||
| Jaiotza | Biarritz, 1905eko azaroaren 23a | ||||||
| Herrialdea |  Lapurdi, Euskal Herria | ||||||
| Lehen hizkuntza | frantsesa | ||||||
| Heriotza | Baiona, 1988ko urriaren 31 (82 urte) | ||||||
| Hezkuntza | |||||||
| Hizkuntzak | frantsesa | ||||||
| Jarduerak | |||||||
| Jarduerak | politikaria | ||||||
| Lantokia(k) | Paris | ||||||
| Ideologia eta sinesmenak | |||||||
| Alderdi politikoa |  Frantziako Alderdi Soziala | ||||||
Guy Petit (Biarritz, Lapurdi, 1905eko azaroaren 23a - ibidem, 1988ko urriaren 31) lapurtar politikaria izan zen.
Biografia
Joseph Petiten, Miarritzeko auzapeza 1919tik 1929ra, semea Guy Petitek bigarren mailako ikasketak egin zituen Baionan, eta gero zuzenbide bat segitu zuen. Abokatu gisa Baionan eta gero Parisen, bere lehen engaiamendu politikoek ultraeskuinean kokatzen dute: 1934an Volontaires Nationaux erakundeko kide izan zen, eta Frantziako Alderdi Sozialaren bultzatzaileetako bat ere izan zen Pirinio Behereetan.
1939an bere osasun egoerarengatik errefusatua izan bazen ere, 1940ko ekainean mobilizatua izatea eskatu zuen. Gero, erresistentzian sartu zen, Frantziako Barne Indarren baitan, eta 1943ko martxoan klandestinitatean sartu zen.
Gerra ondotik, 1945ean Miarritzeko auzapez hautatu zuten, eta 1977ko hauteskundeak arte atxiki zuen kargu hori. 1946ko ekainean eskuineko zerrenda bat zuzendu zuen bigarren barrutiko hautagai izateko, eta botoen % 16,0 lortu zituen, diputatu izateko aukera emanez, eta Errepublikano Independenteen taldean sartu zen. «Tripartismo» bultzatzen zuen konstituzio proiektuaren aurka izan zen, baina erreferendumean onartua izan zen.
Azaroan berrautatu zuten, botoen % 19,8rekin, eta parlamentari aktiboa izen zenbatez ere gai ekonomikoetan esku hartzen zuena. Antikomunismo sutsuaren ahotsetako bat ere bazen.
Laugarren Errepublika osoan eskualdeko prentsaren zutabegilea ere izen zen: Nouvelle Gazette de Biarritz ttipiaren zuzendari-politikoa, artikuluak ere argitaratu zituen Sud Ouest, Nouveau Journal eta L'Éclair des Pyrénées egunkarietan.
1951n, Pierre de Chevigné buru zuen MRPrekin eskuindar zerrendan bigarren geratu zen, eta berriz hautatu zuten. Liberalismo klasikoa defendatuz, errentatzaile eta maizterren arteko harremanak ere interesatzen zaizkio, eta 1954ko abenduan lege proposamen bat aurkeztu zuen horri buruz.
Eskuin parlamentarioaren ahots nabarmena zenez, Antoine Pinayk Kontseiluko Presidentetzako Estatu Idazkari izendatu zuen 1952ko martxoan. Gobernuan jarraitu zuen René Mayer gobernuburua zela, lehenik Nekazaritzako Estatu idazkari gisa eta gero, 1953ko otsailetik aurrera, Merkataritza ministro gisa, 1953ko ekainera arte mantendu zuena.
1956an, CNIren babesa zuen zerrenda bat zuzendu zuen, eta emaitza oso ona lortu zuen, botoen % 12,2rekin, baina nahikoa agintaldiari eusteko.
Laugarren Errepublikako instituzioen akatsak gero eta gehiago agertzen diren bitartean, 1956ko martxoan lege-proposamen bat aurkeztu zuen, lege- eta erregelamendu-esparruak mugatzeko, 1958ko Konstituzioaren izpirituaren aitzindaria izan zena.
1959ko apirileko senatarietarako etiketarik gabeko hautagaia izan zen, Errepublikano Independenteen taldean sartuz. Bi aldiz eutsi zion karguari, 1965ean eta 1974an.
Bere eginkizun berrian, bereziki tokiko ogasunen gaia segitzen du. Bizitza politiko nazionalaren lehen planotik urrun samar, bere hirian eta departamenduan zentratzen du bere ekintza. Gainera, 1966an kontseilari nagusi hautatu zuten, Miarritzeko kantonamenduan. Euskal Kosta-Aturriren fundazioan parte hartu zuen, eta turismoa garatzen.
Liberalismo ekonomikotik liberalismo politikoagora pasatuz, Veil Legea, 1975eko dibortzioaren erreforma, baina baita 1981eko heriotza zigorraren abolizioa eta Gaston Defferrek bultzatutako deszentralizazio-legeak ere babestuz.[1]
1970eko hamarkadaren amaieratik aurrera, bizitza politikoa pixkanaka utzi zuen: 1977an alkatetza utzi zuen, bi urte geroago kontseilu nagusia, eta 1983ko senatu-hauteskundeetara ere ez zen aurkeztu.
Agintaldiak
- 1946 – 1958: Frantziako Nazio Biltzarreko diputatua, Pirinio Atlantikoak ordezkatuz.
- 1959 – 1983: Frantziako Senatuko senataria (UREI), Pirinio Atlantikoak ordezkatuz
- 1952ko martxoaren 14 – abenduaren 23: Frantziako Lehendakaritzako estatu idazkaria
- 1953ko urtarrilaren 10 – otsailaren 11: Frantziako Nekazaritzako estatu idazkaria
- 1953ko otsailaren 11 – maiatzaren 21: Frantziako Merkataritzako ministroa, René Mayerren gobernuan
- 1945 – 1977: Miarritzeko alkatea
- 1966 – 1979: Miarritze Mendebaldeko kontseilari orokorra
Erreferentziak
- ↑ Robert, Adolphe; Cougny, Gaston. Guy Petit. in: Dictionnaire des parlementaires français Edgar Bourloton, 1889-1891..
Kanpo estekak
Datuak: Q3122078
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
