Inocybe impexa
| Inocybe impexa | |
|---|---|
| Sailkapen zientifikoa | |
| Erreinua | Fungi |
| Filuma | Basidiomycota |
| Klasea | Agaricomycetes |
| Ordena | Agaricales |
| Familia | Inocybaceae |
| Generoa | Inocybe |
| Espeziea | Inocybe impexa Kuyper, 1986 |
| Basionimoa | Agaricus impexus |
Inocybe impexa Inocybaceae familiako onddo espezie bat da. Sindrome muskarinikoa sor dezake, jan ondoren 3-4 orduetara erreakzio larriak sortzen ditu.
Sinonimoak: Inocybe halophila, Inocybe lacera var. maritima, Atrosporina maritima, Inocybe maritima, Agaricus impexus, Agaricus maritimus.
Deskribapena
Kapela: 1,5 eta 3 cm bitarteko diametrokoa, koniko-kanpai itxurakotik ganbil-zabaldura, titiduna, ertza askotan errezelaren hondarrekin. Kapelaren azala oso ezkatatsua, higrofanoa, iletxoekin, normalean pitzatua, arre ilun kolorekoa (titi aldera gehiago).
Orriak: Eskotatuak, zabal, sabeldunak, arre argi kolorekoak, espora jalkinaren ondoren ilundu egiten dira, ertz zurixkarekin.
Orri eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.
Hanka: Zilindrikoa, motz samarra, oinarrirantz okertua, arre kolorekoa, pruina zurixkaz estalia.
Haragia: Urria, kolore argia (zuri-krema-beixa).[1]
Etimologia: Inocybe terminoa, muskulua, nerbioa, zuntza esan nahi duen"is inós" hitzetik eta burua esan nahi duen "cybe" hitzetik dator; hau da, zuntzezko kapela. Halophila epitetoa grekotik dator, hegala, espazio irekia, esan nahi duen “aloos” hitzetik eta lagun, esan nahi duen “philos” hitzetatik dator. Hondartza irekietan hazten delako.
Toxikotasuna
Toxikoa.[2]
Nahasketa arriskua
Kapelaren azal ezkatatsua duten beste Inocybe arre koloreko batzuekin nahas daiteke (queletii).
Sasoia eta lekua
Udazkenean. Talde txikiak osatzen ditu. Urria, baina ugaria agertzen den tokian. Hainbat baso motatan, termofiloa, klima mediterraneokoan. Oso lurperatuta jaiotzen da, lur hondartsuetan.[3]
Banaketa eremua
Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Groenlandia, Islandia, Europa, Errusia eta Israel.[4]
Erreferentziak
- ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 261 or. ISBN 84-282-0887-5 (T. 4). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
- ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
- ↑ (Gaztelaniaz) Morales Pulido Juan, Carmona Perate José Julián. (1981). Sociedad Micologica Extremeña, Medalla de Extremadura 2019.
- ↑ Inocybe impexa: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.
Kanpo estekak
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.









