Jean Rouch

Jean Rouch
Irudi gehiago
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturak	Jean Pierre Clément Rouch
Jaiotza	Parisko 14. barrutia, 1917ko maiatzaren 31
Herrialdea	Frantzia
Lehen hizkuntza	frantsesa
Heriotza	Birni-N'Konni, 2004ko otsailaren 18a (86 urte)
Hobiratze lekua	Niamei
Heriotza modua	istripuzko heriotza: trafiko-istripua
Familia
Aita	Jules Rouch
Ezkontidea(k)	Jane Rouch (en)
Hezkuntza
Heziketa	École nationale des ponts et chaussées diplôme d'ingénieur École nationale des langues orientales vivantes : etnografia Institut d'ethnologie
Doktorego ikaslea(k)	Rina Sherman (en) Férid Boughedir Belkacem Hadjadj (en) Mariama Hima Pierre Haffner (en) Daniel Verba Jane Gueronnet (en) Marie-Claude Taranger (en) Rose Lowder Annie Comolli (en) Mathieu Mbarga-Abega Lynn Silverman Manfred Hoffmann
Hizkuntzak	frantsesa
Ikaslea(k)	ikusi Gilles Combet
Jarduerak
Jarduerak	antropologoa, film-zuzendaria, gidoilaria, argazkilaria, etnografoa, dokumentalista, errealizadorea eta etnologoa
Enplegatzailea(k)	Paris-Nanterre Unibertsitatea
Lan nabarmenak	ikusi Moi, un noir (en) Chronique d'un été (en) Les maîtres fous (en)
Jasotako sariak	ikusi Liotard Award  (1948) Honorary doctor of Leiden University  (1980)
Mugimendua	cinéma vérité (en)

Jean Rouch (Paris, 1917ko maiatzaren 31 - Birni-N'Konni, Niger, 2004ko otsailaren 18a) frantziar etnografoa eta zinemagilea izan zen. "Cinéma vérité" izeneko mugimenduaren sortzaileen artean egon zen.

Zineman egin zituen lehenengo saioak bere etnografo-lanbidearen luzapen modukoak izan ziren, Au pays des magies noires (1947, Magia beltzen herrialdean) esaterako. Afrikar gizarteak Europarentzat ispilu bat direla eta Europak horietara begiratzen ikasi behar duela aditzera eman zuen zenbait lanetan: Les Maîtres-Fous (1955, Maisu eroak). Bi herrialdeen arteko harreman horretan (nahasia eta zaila) oinarri ziren Rouchen ondorengo filmak: Moi un Noir (1958, Ni beltz bat) eta La Pyramide humaine (1959, Giza piramidea). Lan dokumental horietan, Rouchek ez du besterik gabe arrazismoaren kontra egiten, aldiz, saiatzen da batzuen eta besteen arteko berdintasunak eta ezberdintasunak azaltzen. Chronique d'un été (1960, Uda baten kronika) ez da errealitatea zuzen-zuzenean erakusten duen zinemaren adibide, baina frantses gizarteko hainbat sektoretako galdeketa etnografikoaren arauen bidez, liskarren, blokeoen eta bazterketen berri ematen da. La Chasse au lion à l'arc (1965, Lehoiaren ehiza arkuarekin) filmarekin Afrikara itzuli zen. Ondorengo lanetan, ordea, fikziozko osagaiak sartzen hasi zen, afrikar kontakizunetatik hartutako fabulak: Jaguar (1967), Petit à petit (1970, Apurka-apurka), Cocorico Monsieur Poulet (1977), Madame l'eau (1992, Andre ura), la Vache merveilleuse (1995, Behi miragarria). 2004. urtean, kotxe-istripu batean hil zen Nigerren.

• 1955: Les maîtres fous.
• 1955: Les fils de l'eau.
• 1958: Moi, un noir.
• 1959: La pyramide humaine.
• 1961: Chronique d'un été.
• 1962: La punition.
• 1964: Les veuves de 15 ans.
• 1965: La chasse au lion à l'arc.
• 1965: La goumbé des jeunes noceurs.
• 1966: Batterie Dogon. Éléments pour une étude de rythmes.
• 1967: Jaguar.
• 1971: Tourou et bitti, les tambours d'avant.
• 1972: Horendi.
• 1972: Petit a petit.
• 1974: Cocorico M. Poulet
• 1975: Babatu, les trois conseils.
• 1977: Ciné-portrait de Margaret Mead.
• 1979: Bougo, les funérailles du vieil Anaï.
• 1981: Sigui-synthèse.
• 1987: La folie ordinaire d'une de cham.