Maria Barrientos
| Maria Barrientos | |
|---|---|
 | |
| Bizitza | |
| Jaiotza | Bartzelona, 1884ko martxoaren 4a |
| Herrialdea |  Katalunia |
| Heriotza | Ziburu, 1946ko abuztuaren 8a (62 urte) |
| Hezkuntza | |
| Heziketa | Bartzelonako Udal Musika Kontserbatorioa Lizeoaren Goi Musika Kontserbatorioa |
| Hizkuntzak | katalana gaztelania |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | opera abeslaria |
| Ahots mota | koloratura-sopranoa |
| Musika instrumentua | ahotsa |
| Diskoetxea | Fonotipia |
     | |
María Alejandra Barrientos Llopis (Bartzelona, Katalunia, 1884ko martxoaren 4a – Ziburu, Lapurdi, 1946ko abuztuaren 8a) bartzelonar opera abeslaria izan zen, koloratura arineko sopranoa, bere garaiko nabarmenetakoa.[1][2][3][4]
Bizitza eta jarduera
Antonio Barrientos eta Esperanza Llopisen alaba, bere familian ez zegoen musikan eta kantuan aritzen zen pertsonarik. Maria Barrientosek musika heziketa osoa jaso zuen (pianoa eta biolina) eta Bartzelonako Udal Musika Eskolan hasi zituen kantu ikasketak. Ahots ikasketak Francisco Bonetekin egin zituen.[2]
Ibilbidea
1898ko martxoaren 10ean egin zuen debuta, hamabost urte zituela, Bartzelonako Novedades Antzokian, L'Africaine de Meyerbeer lanarekin. Ondoren, Los hugonotes lanean Margarita de Valoisen papera egin zuen. Ikasketak Milanen hobetu zituen, non 1900. urtean Scalan abestu zuen, bere ibilbide bikainaren abiapuntu gisa. Bere tinbre eta proiekzio bikainengatik nabarmendu zen abeslaria izan zen, eta bere garaiko soprano eskatuenetako bat bihurtu zuten. Bere ibilbidea 1907an eten zen, Jorge Keen argentinarrarekin ezkondu eta seme bat jaio zelako. Hala ere, bikotea ez zen zoriontsu izan eta 1909. urtean itzuli zen eszenatokietara. Europako opera antzoki nagusiek gonbidatu zuten, besteak beste, Milango Scalan Meyerbeerren Dinorahrekin abestuz, Londresko Covent Gardenen, Rosinaren rolean Rossiniren El barbero de Sevilla (Sevillako bizargina) lanean. 1915ean, Lizeoko Antzoki Handian aritu zen Eduardo Toldrá biolinistarekin eta Wanda Landowska klabezin-jotzaile poloniarrarekin batera, Johann Sebastian Bachen Brandemburgeko 5. kontzertuarekin. Emanaldi horren tartean aria batzuk interpretatu zituen Francisco Casanovas Tallardá 15 urteko hasiberriarekin batera.
New Yorkeko Metropolitan Opera Housen egin zuen debuta Donizettiren Lucia de Lammermoor operarekin, 1916ko urtarrilaren 31n, eta arrakasta handia lortu zuen. Azken antzoki horretan, Rimski-Kórsakoven Urrezko oilarra (El gallo de oro) lanaren estreinaldia egin zuen Shemajako erreginaren rolarekin. Hala ere, Hego Amerikan, bereziki Buenos Aireseko Colon Antzokian, non bere garaipenik handienak izan zituen eta bere ondasunak bildu zituen. 1916 eta 1924 artean soprano arinerako errepertorio osoa abestu zuen. Eszenatokietan koloraturazko paper tipikoetan agertzen jarraitu zuen, hala nola Amina La sonámbula lanean, Elvira Los puritanos edo Adina L'elisir d'amore lanetan, 1924. urtera arte, Argentinara joan zen arte, bere publikoari agur esateko. Ordutik, Buenos Airesko Kontserbatorioan irakasle aritu zen,[2] baita errezitaldiak ematen ere. Frantsesezko eta espainierazko abestien interprete miresgarria bihurtu zen.Fallak berak aukeratu zuen 1930ean Siete canciones españolas eta Soneto a Córdoba interpretatzeko.[5]
Udal Eskola garrantzitsua aprobetxatuz, sari bat sortu zuen Bartzelonan, gazteek musika eta kantu ikasketak atzerrian hobetu zitzaten.[6]
Aintzatespenak
- Bere izena daramatzaten kaleak daude Madrilen, Bartzelonan eta Malagan.
Erreferentziak
- ↑ Massisimo, Antonio. (28 de diciembre de 1984). «El centenario inadvertido de María Barrientos» La Vanguardia.
- ↑ a b c «María Barrientos | Real Academia de la Historia» dbe.rah.es (kontsulta data: 2024-09-09).
- ↑ (Gaztelaniaz) España, The Conversation. (2019-05-14). «María Barrientos, la diva olvidada» Tribuna Feminista (kontsulta data: 2024-09-09).
- ↑ (Gaztelaniaz) «María Barrientos triunfa en el Real» Ópera Actual (kontsulta data: 2024-09-09).
- ↑ (Gaztelaniaz) «María Barrientos y las Siete canciones populares de Falla» RTVE.es 2023-03-07 (kontsulta data: 2024-09-09).
- ↑ «María Barrientos | Real Academia de la Historia» dbe.rah.es (kontsulta data: 2024-09-08).
Bibliografia
- Alain Pâris, Dictionnaire des intérètes et de l'interpretation musicale au XX siècle (2 vols), Ed. Robert Laffont (Bouquins, Paris 1982, 4. edizioa 1995, 5. edizioa 2004). ISBN 2-221-06660-X
- D. Hamilton (arg. ),The Metropolitan Opera Encyclopedia: A Complete Guide to the World of Opera (Simon and Schuster, New York 1987). ISBN 0-671-16732-X
- Roland Mancini eta Jean-Jacques Rouveroux, (jat. H. Rosenthal eta J. Warrack, frantsesezko edizioa), Guide de l’opéra, Les forzables de la musique (Fayard, 1995). ISBN 2-213-01563-6
Kanpo estekak
- María Barrientos
- Diario La Vanguardia, 10 de marzo de 1898
- Aria "Caro Nome" de Rigoletto
- Aria "Regnava nel silenzio" de Lucia de Lammermoor Lucia de Lammermoor
| Autoritate kontrola |
|
|---|
Datuak: Q4888169
Multimedia: Maria Barrientos / Q4888169
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
