Ruthie Foster

Ruthie Foster
Irudi gehiago
Bizitza
Jaiotza	Gause (en) , 1964 (61/62 urte)
Herrialdea	Ameriketako Estatu Batuak
Hezkuntza
Heziketa	McLennan Community College (en)
Jarduerak
Jarduerak	musikaria, gitarra-jotzailea eta abeslaria
Lantokia(k)	Austin
Jasotako sariak	ikusi Blues Music Award
Genero artistikoa	bluesa soula gospela
Musika instrumentua	gitarra ahotsa
ruthiefoster.com

Ruthie Foster (Gause, Texas, AEB, 1964ko otsailaren 10a) estatubatuar kantaria da, blues eta folk^[1] egile abeslaria. Bere debuteko albuma 1997an kaleratu zuen eta Ipar Amerikan, Europan zein Australian aritu da. Sarritan Bonnie Raitt eta Aretha Franklinekin konparatu izan da.^[2][3]

2009ko ekainean, Fosterrek bira bat egin zuen Blind Boys of Alabamarekin. 2009ko abenduan bere CDa, The Truth According to Ruthie Foster, Blues Garaikideko Album Onenaren Grammy sarirako izendatua izan zen. 2010eko maiatzean, Blues Musikako Sarietan, Urteko Blues Garaikideko Emakumezko Artista izendatu zuten.^[4]

Foster Texasko Gause herrikoa da eta gospel abeslari familia batetik dator. Hamalau urterekin, Ruthie bere jaioterriko koruko bakarlaria zen, eta ziur zegoen bere etorkizuna musikan zegoela. Bigarren hezkuntza bukatu ostean, Ruthie Wacora (Texas) joan zen unibertsitate komunitarioan ikastera. Han, musika eta audio-ingeniaritza ikasi zituen. Blues talde baten buru hasi zen, Texasko tabernetan nola jokatu ikasten.^[5]

Bidaiatzeko eta mundu perspektiba zabalagoa izateko itxaropenarekin, Fosterrek Armadarekin bat egin zuen, eta laster bere talentu musikala Pride itsas bandan kokatu zuen, Ameriketako Estatu Batuetako hego-ekialdeko erreklutamendu kanpainetan pop eta funk doinuak jo zituena. Zerbitzu-txandaren ostean, Ruthie New Yorkera joan zen, eta bertako hainbat klubetan interprete erregularra bilakatu zen. Atlantic Records diskoetxea konturatu zen Fosterren talentuaz eta grabazio kontratu bat eskaini zion, hastapenetan zegoen pop izar bat izaten laguntzeko, baina Fosterrek ez zuen pop karrera batean interesik, haurtzarotik ezagutu zituen amerikar sustraietako musikaren aldaera ezberdinak esploratzea nahiago zuen.

1993an ama gaixotu zenean, Foster New Yorketik alde egin, grabazio kontratua utzi eta Texasera itzuli zen familiarekin egoteko. Texaseko College Stationeko telebista estazio batean hasi zen lanean, kamera operadore eta produkzio laguntzaile lanetan, ama zaintzen zuen bitartean (1996an hil zen). Urte bat geroago, 1997an, Fosterrek Full Circle albuma argitaratu zuen, eta arrakasta horrek Blue Corn Music diskoetxearekin harreman luzea izateko bidea erraztu zuen.^[5]

Diskoetxe berriak Crossover jarraipen albuma kaleratu zuen 1999an, Runaway Soul 2002an, eta Stages (zuzeneko pista batzuekin) 2004an. Azken honek inflexio-puntu bat ezarri zuen Fosterren ibilbidean, Ruthie Fosterren zuzeneko esperientzia bezala, ikusle askok estimatzeko modukoa. Fosterren hurrengo lana Heal Yourself izan zen, 2006an, eta, gero, The Phenomenal Ruthie Foster estudioko albuma, 2008an (Papa Malik ekoitzia), eta The Truth According to Ruthie Foster (Chris Goldsmith Grammyak irabazi zituen ekoizleak ekoitzia), Ardent Studiisen grabatua, 2009an, Memphisen. Albumak izendapen bat irabazi zuen blues garaikideko album onenaren Grammy sarirako. 2012an, Ruthiek eta Blue Cornek Let It Burn estudioko albuma kaleratu zuten, gonbidatu bereziak izan zituena, hala nola The Blind Boys of Alabama, William Bell eta The Funky Meters sail erritmikoa, John Chelew Grammy sariaren irabazleak ekoitzia. Let It Burn-ek Grammy sarietarako bigarren izendapena eman zion Fosterri, ordukoan Blues album onenarengatik, eta Foster-ek irabazitako Blues Music Awards sari askotarako bidea izan zen. Blue Corn Music diskoetxeak Promise of a Brand New Day albuma atera zuen 2014an.

Sarritan gonbidatua eta bilatua da, Foster The Allman Brothers Band taldearekin jardun zuen 2012. urtean Beacon Theatre antzokian, New Yorken urtero egiten duen emanaldian. Lau abestitan abestu zuen, "The Weight" abestiaren bertsio bat barne Susan Tedeschirekin bertsoak partekatu zituen. Alabamako Blind Boys eta Warren Haynesekin bidaiatu du eta Man In Motion albumean ere agertu da. Gonbidatu berezia izan da The House of Blues eta Elwood Blueren The Blues Mobile irratsaioan, baita Austin Live: Tick Tock filmean ere, Austin Hiriak ekoitzitako bideo-film laburrean. Ruthieren ikuskizunak nahiko ikusgarriak dira, eta horren erakusgarri dira haren jarraitzaileek sare sozialen bidez kaleratutako ehunka bideo eta argazkiak.^[6]

Ruthiek 2017an iragarri zituen album baten xehetasunak, 2016ko azaroan The Pods & Sods Network-ekin egindako atzera begirako elkarrizketa sakon batean.^[7]

• 2016an Emakumezkoen Blues Tradizionaleko Artista Onenaren Koko Taylor saria irabazi zuen.
• Fosterrek 2013an Koko Taylor Award (Emakuemezkoen blues tradizionala) irabazi zuen eta 2015ean berriz ere.^[8][9]
• Grammy Awards 2013 - Let It Burn, 'Best Blues Album' -erako izendatua^[10]
• 2012 Blues Music Awards saria^[11]
  • Irabazlea: Koko Taylor Award for Traditional Blues Female Artist of the Year
  • Irabazlea: DVD of the Year for Live at Antone's
  • Izendatua: B.B. King Entertainer of the year
• 2011 Blues Music Awards sarietan garaile - Koko Taylor Award for Traditional Blues Female Artist of the year^[12]
• 2011 Living Blues Award sarietan izendatua - Blues Artist of the Year (Emakumezkoa)^[13]
• 2010 Living Blues Critics' Poll Winner - Blues Artist of the Year (Emakumezkoa) filmean irabazlea^[13]
• 2010 Blues Music Awards sarietako irabazlea - Contemporary Blues Female Artist of the Year^[13]
• 2009 Blues Music Awards - Traditional Blues Female Artist of the Year sarietan izendatua^[13]
• 2008 Blues Music Awards sarietan izendatua - Traditional Blues Female Artist of the Year^[13]

• The Phenomenal Ruthie Foster, Papa Malik ekoitzia^[14]
• Chris Goldsmithek ekoitzitako The Truth According To Ruthie Foster^[15]
• The Truth According To Ruthie Foster eta Let It Burn Grammy Awards sarietarako izendatu dituzte.^[16]
• Warren Haynesekin bira bat egin eta Man In Motion (2011) diskoan agertzen da.^[17]
• Let It Burn-en The Blind Boys of Alabamako kidea, William Bell eta The Funky Meters-eko rhythm section-a daude eta John Chelew-ek ekoitzi zuen^[18]
• House of Blues eta Elwood Blues's radio show, The Blues Mobile (2013ko otsaila) jaialdietan gonbidatu berezia izan zen^[19]
• Washington D. C.ko Texas State Society-n jo zuen, presidentearen inaugurazio-dantzan (2013ko urtarrila)^[20]
• The Allman Brothers Band taldearekin aritu zen 2012an, New York Cityko Beacon Theatre antzokian. Lau kantu abestu ditu, "The Weight," abestiaren bertsio bat barne, Susan Tedeschiren eskutik.^[21]

• Foster, Ruthie (2017). Joy come back: Blue Corn Music
• Foster, Ruthie (2014). Promise of a Brand New Day: Blue Corn Music^[22]
• Foster, Ruthie (2012). Let It Burn: Blue Corn Music^[23]
• Foster, Ruthie (2011). Live At Antones: Blue Corn Music (CD eta DVD)
•  Foster, Ruthie (2009). The Truth According to Ruthie Foster. Tex.: Blue Corn Music. The Truth According to Ruthie Foster. Tex.: Blue Corn Music. ^[24][25]
•  Foster, Ruthie (2007). The Phenomenal Ruthie Foster. Tex.: Blue Corn Music. The Phenomenal Ruthie Foster. Tex.: Blue Corn Music.^[26][27]
•  Foster, Ruthie (2004). Stages. Tex.: Blue Corn Music. Stages. Tex.: Blue Corn Music.^[28]
•  Foster, Ruthie (2002). Runaway Soul. Tex.: Blue Corn Music. Runaway Soul. Tex.: Blue Corn Music.^[29]
•  Foster, Ruthie (1999). Crossover. Tex.: Full Circle Productions. Crossover. Tex.: Full Circle Productions. 
•  Foster, Ruthie (1997). Full Circle. Tex.: M.O.D. Records. Full Circle.

• Webgune ofiziala
• Ruthie Foster collection at the Internet Archive's live music archive