Sara Montes

Sara Montes
(1954) Irudi gehiago
Bizitza
Jaiotza	Morelia, 1926ko ekainaren 7a (100 urte)
Herrialdea	Mexiko
Lehen hizkuntza	Mexikoko gaztelania
Hezkuntza
Hizkuntzak	Mexikoko gaztelania
Jarduerak
Jarduerak	zinema aktorea eta telebista-aktorea

Sara Rodríguez Orozco (Michoacán de Ocampo, Morelia, 1926ko ekainaren 7a), Sara Montes izenez ezaguna, mexikar aktorea da.^[1][2]

Sara Rodriguez Orozco 1926ko ekainaren 7an jaio zen Michoacan de Ocampon, Morelian.^[3][4]

Hemeretzi urte bete zituenean, 1945ean, Urrezko Garaiari esker Mexikoko zinemak zuen ospeak eta hazkundeak erakarrita, Mexiko Hirira joan zen aktore karrera baten bila. Behin hara iritsita, zinema estudio ezberdinetan barrena ibili ohi zen aukerak bilatzen, non horietako batean Jorge Negretek ikusi zuen, En tiempos de la inquisición pelikula filmatzen ari zena. Bere asmo artistikoei buruz hitz egin zionean, lagundu egin zion, 1946an estreinatu zen film hartan paper estra bat lortuz. Urtebete geroago, 1947an, El tigre de Jalisco eta Los tres García filmak merkaturatu ziren. Horietan ere bigarren mailako pertsonaietan lan egin zuen, eta azkenekoagatik nabarmendu zen, Pedro Infanteren taldekidea izan baitzen.^[5]

1948. urtera arte ez zioten paper formal bat eman, Luis Aguilarrekin batera El muchacho alegre filmean parte hartu zuen arte. Esku-hartze horrek zeharka finkatu zuen bere ibilbidea, Luis Aguilar, Pedro Infante eta Jorge Negreterekin batera lan egin zuten aktore bakarrenetakoa bihurtu baitzen, Urrezko Garaiko hiru artista errentagarrienetakoak, Mexikoko idolotzat hartuak izatera iritsi zirenak. Hortik aurrera, bere ibilbidea 1956an urrezko zinemaren amaieraraino igo zen, besteak beste, El cuarto mandamiento (1948), El Colmillo de Buda (1949), Ángeles de arrabal (1949), El baño de Afrodita (1949), Dos gallos de pelea (1950), Cuatro contra el mundo (1950), Nosotras las taquigrafas (1950) eta El lunar de la familia (1953).^[6][7]

1961ean, La leona telenobelarekin egin zuen debuta telebistan. Geroago, 1963tik aurrera, profesionalki ez zen konstantea izan, familia bat osatzeko denbora hartu ahal izateko. Bere filmetako lanak murriztu egin ziren hurrengo urteetan, eta garai honetan sona eman zioten bi zinta bakarrak, 1977ko Traigo la sangre caliente eta 1992ko Los años de Greta izan ziren. Bere lagun min Beatriz Sheridanek konbentzituta, laurogeita hamarreko eta bi milako hamarkadetan aktore lanetara izuli zen, denbora osoz, telenobeletan esku hartuz, hala nola María Mercedes (1992-93), Marimar (1994), María la del barrio (1995-96), La usurpadora (1998), La intrusa (2001), Peregrina (2005), Cuidado con el ángel (2008-09).^[8][9]

2011n, Cartas a Elena kaleratu zuten, bere azken proiektu zinematografikoa.^[10]

2016an, La rosa de Guadalupe telesail antologikoaren «Robo de identidad» atalean agertu zen. Parte-hartze horrek markatu zuen bere azken lan filmografikoa, eta urte berean, ingurune artistikotik eta bizitza publikotik erretiratu zen.^[11]