Cadonh

Vila d'Occitània

Cadonh Cadouin
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Geografia fisica
Coordenadas	44° 48′ 41″ N, 0° 52′ 26″ E
Altituds  · Maximala  · Mejana  · Minimala	}} m {{{alt min}}} m
Geografia politica
Estat	França
Cònsol	()
Geografia umana
Densitat	km² ? ab./km²
Autras informacions
Còde postal	24480
Còde INSEE	{{{insee}}}
Sit(s) toristic(s)	abadiá
Divèrs	comuna associada

Cadonh (Cadouin en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Peiregòrd, administrada pel departament de Dordonha e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Es dempuèi 1974 una comuna associada de la comuna del Boisson de Cadonh.

Las formas ancianas de Cadonh son Sylva Cadunium (lo bòsc, la selva de Cadonh), en 1155, de Cadunio, en 1201, Cadunio en 1215, Cadonh, al sègle XIII, Cadoynum (falsa latinizacion), al sègle XIV. L'interpretacion d'Hermann Gröhler, un nom d'òme germanic Haduwin, se basava sus la prononciacion francesa, [ka'dwɛn]. Dauzat, Tanet e Hordé, atal coma los Féniés explican lo nom per Catonius, nom gallés d'òme per Dauzat, nom latin segon Tanet e Hordé (drivat de Cato) amai los Féniés.^[1][2],,[3] Xavier Delamarre òpta per *Catunios, atestat jos la fòrma grafica de Catunius; lo nom d'origina èra *Catunion.^[4] Cadonh èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Catonius o *Catunios.

• Salas. Lo nom de Sala(s) ven del mot germanic e mai que mai francic saal (alemand Saal), « cramba , al sens de sala de recepcion d'un castèl », puèi « castèl » « residéncia senhorala fortificada ».^[5],[6],[7]
• La Salvetat. Lo nom, del latin salvitas, es totjorn d'origina medievala, e pus precisament dels sègles XI e XII. Las salvetats èran a l'Edat Mejana, en Occitània, de zònas de refugi creadas per la Glèisa catolica e delimitadas a l'entorn d'una glèisa. Garantissián lo drech d'asil, dins l'encastre de la Patz de Diu. Avián un ròtle de pòblament e de colonizacion de las tèrras verges. ^[8],[9]

Entre 1790 e 1794, Sales de Cadouin e La Salvetat (noms francés, donc probablament Salas de Cadonh e La Salvetat) fuguèron annexats a Cadonh. Dempuèi la Revolucion, la comuna èra capluòc del canton de Cadonh. Lo canton èra del dictricte de Belvés. A partir de 1801, la comuna èra de l'arrondiment de Brageirac^[10]. Jamai una vila importanta, la comuna patiguèt dempuèi las annadas 1880 d'un despòblament continú, que lo desvolopament del Boisson, a 6 km, deguèt agreujar en captant las foncions comercialas. Lo primièr de genièr 1974, Cadonh, Palairac e, provisòriament, Urval se recampèron emb Lo Boisson e la comuna novèla venguèt Lo Boisson de Cadonh. Lo canton camgèt tanben de nom. En 2014, la comuna associada de Cadonh a 318 abitants, çò que mòstra que lo despòblament contunha, malgrat lo torisme.

• Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna del Boisson de Cadonh èra capluòc de canton; es ara del canton de La Linda.

modificar « persona »  v · d · m  Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2013): , totala:
1793	1800	1806	1821	1831	1836	1841	1846	1851
650	603	590	624	695	742	703	705	695
1856	1861	1866	1872	1876	1881	1886	1891	1896
700	637	692	691	694	716	652	605	598
1901	1906	1911	1921	1926	1931	1936	1946	1954
526	523	512	468	458	420	453	466	432
1962	1968	1975	1982	1990	1999	2006	2007	2008
352	348			Cercar	Cercar	Cercar	Cercar	Cercar
2009	2010
Cercar	Cercar
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE Evolucion de la populacion 1962-2008

• Populacion : 311 (2018)

• Abadiá

1. ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 129
2. ↑ Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 75
3. ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 128
4. ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 109, 291 e 334
5. ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 580
6. ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 301
7. ↑ Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 385 a Salles-de-Belvès
8. ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 640
9. ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 297
10. ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=6525
11. ↑ https://www.sudouest.fr/2020/05/31/dordogne-une-nouvelle-maire-au-buisson-de-cadouin-7527040-1980.php