Catús

Catús; Catus
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	La glèisa Sent (Sench ?) Astièr, l'ancian priorat Sent Joan.
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 33′ 26″ N, 1° 20′ 16″ E
Superfícia	21,32 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 341 m; 168 m; 130 m
	Geografia politica;
País	Carcin ;
Estat	França;
Region; 76	Occitània ;
Departament; 46	Òlt ;
Arrondiment; 461	Caors;
Canton; 4606	Causse e Boriana (capluòc del canton de Catús abans 2015);
Intercom; 200023737	Grand Caors;
Cònsol	Olivier Liard ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	878 ab. Evolucion de la populacion; 885 ab.
Densitat	42,17 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	46150
Còde INSEE	46064

Vilatge d'Occitània

Catús^[1]^,^[2]^,^[3]^,^[4] (Catus en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Catús**
Montgestin	Tedirac	Usèg de las Olas
		Sent Daunís de Catús Boissièras
Sent Miard	Craissac	Nusejols

Toponimia

Cadurcio, atestacion del començament del sègle IX, sembla una marrida latinizacion. Dauzat evòca, sense certitud, un nom gallés d'òme *Cattusius, varianta intensiva de Catusius ^[5]. De las doás possibilitats enonciadas per Basalgas, una es absoludament impossibla : un nom latin d'òme Catius qu'auriá evolucionat cap a Catus (*Catus donariá Cado > Cad > Cat). L'autra possibilitat es una planta, Euphorbia lathyris, la catapuça, un purgatiu, dont una de las variantas del nom es la catuça ^[6]. Demorariá a explicar perqué lo nom es sense sufixe e a perdut sa finala femenina. E cossí un nom que deviá èsser encara quicòm coma catapuça al sègle IX seriá estat latinizat en Cadurcio ?

Xavier Delamarre fornís, en mai de Cadurcio, una fòrma de 1326, Caturcium, en latin, qu'esclaira la primièra e la justifica en partida, çò que permet d'eliminar totas las etimologias desprovesidas de r. Prepausa en prioritat un etime, catu-rission, justificat per un luòc situat près del Bourg-d'Oisans e escrit dins la Taula de Peutinger, Catorissium, format sus catu-, « batalha, combat » e benlèu -riss-, vengut ipoteticament de *-ret-s-, « corsa ». -R- foguèt donc absorbit. Lo sens seriá de « (luòc) de las corsas de combat » o, de preferéncia, « la proprietat de *Caturissios ». Delamarre dona una autra possibilitat, *Caturicion, la proprietat de *Caturicios. Caturios es atestat e *Caturicios es justificat per Caturicius, citat a Lion. Delamarre cita tanben, p. 335, un autre etime, Catussion ^[7], que cal rebutar, solide, pr'amor de las fòrmas ancianas. Totas aquelas fòrmas supausan logicament un redoblament de -t- (*Cattu-), doncas una varianta intensiva o ipocoristica de la fòrma normala, siquenon lo nom seriá estat *Cadús.

Salveson (nom supausat)

Salveson ven probablament d'un nom latin d'òme Salvitius, diminutiu de Salvus ^[8], ambe'l sufixe -onem.

Istòria

Catús annexèt Salvezou (nom francés) entre 1795 e 1800 ^[9].

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat
2020	2026	Olivier Liard
1983	2020	Claude Taillardas
1971	1983	Lucien Andral
1959	1971	Antoine Lafon
1953	1959	Jean Marinot
1952	1953	Claude Balet
1944	26 d'abrièl 1952	Jean-Baptiste Emile Albugues
1944	1944	Marc Courtil
1935	1944	Jean Soulié
1921	1935	Marc Delpech
1919	1921	Paul Lacombe
1916	1919	Étienne Delpech
1915	1916	Paul Baptiste Cambournac
1904	1915	Paul Lacombe
1892	1904	Emile Baloy-Durand
1888	1892	Louis Cambournac
1882	1888	Ludovic Valois de Valon
1878	1882	Louis Cambournac
1877	1878	Jean-Antoine Perboire
1872	1877	Léon Vialard
1871	1872	Ludovic Valois de Valon
1871	1871	Joseph Brugalières
1870	1871	Jules Caviole
1847	1870	Antoine Caviole-Astié
1835	1847	Baptiste Baloy-Durand
1834	1835	Augustin Lagarde
1814	1834	Pierre Caviole
1800	1814	Jean Parant
1794	1800	Jean Caviole
1792	1794	Baloy ^[10]
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Catús; es ara del canton de Causse e Boriana.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 899, totala: 914

1 134

1 244

1 265

1 387

1 438

1 478

1 461

1 510

1 534

1 511

1 611

1 621

1 595

1 584

1 704

1 457

1 328

1 209

1 128

1 100

1 036

834

813

778

752

706

654

685

653

647

775

807

906

911

929

926
942

2009

2010

923
939

920
936

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Demografia Salvezou

1793 : 244 abitants

Luòcs e monuments

Autra vista de la glèisa.
Salveson (nom supausat) ambe la glèisa Sent Alari.
Sent Alari de Salveson.
L'ostal de comuna.
Lac dich Vert (alimentat pel riu de Vèrn).

Clicatz sus una vinheta per l’agrandir.

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

↑ Pojada, Patrici (2009). Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières. ISBN 978-2-86266-573-3.
↑ «Toponimia occitana».
↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Top'Òc: Diccionari toponimic occitan».
↑ Institut d'Estudis Occitans. «BdTopoc–Geoccitania».
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 155
↑ Gaston Bazalgues, A la Découverte des Noms de Lieux du Quercy et des Communes du Lot, Les Éditions de la Bouriane et du Quercy, 2002, p. 109
↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 110, 291 e 335
↑ Gaston Combarnous, Les noms de domaines gallo-romains à anthroponymes dans la cité des Lutevani et dans l’actuel arrondissement de Lodève (suite et fin), R.I.O., 1956 8-4 p. 267 https://www.persee.fr/doc/rio_0048-8151_1956_num_8_4_1565
↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=7213
↑ http://www.annuaire-mairie.fr/ancien-maire-catus.html