Dogen

Dogen (19 de genier de 1200 - 22 de setembre de 1253, Tòquio) es lo fondator de l'escòla Sōtō dau bodisme japonés. Es ansin una importanta figura espirituala e filosofica de l'istòria de Japon.

Orfanèu, Dogen intrèt dins lo clergat durant son adolescéncia e s'interessèt rapidament a de questions filosoficas. En 1223, quitèt Japon per anar estudiar lo direccion de mèstres chinés. I descurbiguèt la tradicion caodong au temple de Rujing. Aquò li permetèt de « s'esvelhar » e de s'entornar en Japon. I ensenhèt lo shikantaza, una forma de meditacion assetada sensa objectiu particular. S'opausèt ai corrents tradicionaus que consideravan que la practica de la meditacion èra un mejan d'arribar a l'esvelh car, per eu, la practica e l'esvelh èran la meteissa causa. Precisèt sa pensada dins lo Shōbōgenzō (« Tesaur de l'Uelh de la Lèi Vertadiera »), qu'es considerat coma un monument de la literatura japonesa, e dins lo Uji (« Èsser-temps »). En 1244, fondèt lo monastèri d'Eiheiji qu'es totjorn un centre important d'ensenhament de sa doctrina e sa filosofia basada sus la practica garda una influéncia significativa dins la pensada japonesa modèrna.

• Bodisme.
• Filosofia.
• Meditacion.

• (fr) Frédéric Girard, « Les waka de Dōgen », dins Jean-Pierre Berthon e Josef A. Kiburz (dir.), Japon Pluriel 2, Actes du deuxième colloque de la Société française des études japonaises, Éditions Philippe Picquier, París, 1998, pp. 193-203.
• (fr) Yves Leclair, « Dôgen, caillou, bambou, zen », La Nouvelle Revue Française, n° 553, març de 2000, pp. 237-251.