Doça

Doça es un prenom femenin occitan.

Segon lo linguista Antoni Maria Alcover lo prenom catalan Dolça parièr de la varianta Dolça en occitan medieval (sovent escrich pels trobadors Dolza o Douza), s'embulha amb la forma femenina de l'adjectiu 'doç' (en catalan e occitan ancian dolç o douç) e es tradusit en francés per Douce, en espanhol per Dulce e en lo latin medieval per Dulcia, mas es probable que siá una catalanizacion del prenom femenin Aldonça (una forma femenina d'Anfós, es a dire, derivat del prenom germànic Hildefuns, mas feminitzat) amb influéncia de l'adjectiu 'doç' (o 'dolç' en occitan ancian). Segon aiçò, en l'epòca medievala l'evolucion seriá estada la seguenta: de n'Aldonça a na Doça.^[1]

Ça que la, segon Sebastián de Covarrubias, lo prenom castelhan Aldonza (Aldonça en castelhan ancian), sinonim de Dulce (Doça), es format de l'article arab 'al' mai lo nom 'donça' amb influéncia de 'doç', e es una adaptacion castelhana del prenom catalan e occitan Dolça, doncas que foguèt Doça de Provença la primièra sobirana ispanica que introdusiguèt aquel prenom dins la peninsula Iberica, que s'adaptèt posteriorament a la varianta Aldonça e Aldonza.^[2]

Aquel prenom aguèt fòrça acceptacion pendent l'edat mejana a Euròpa, mai que mai dins l'airala romanica, e i aguèt fòrça reinas e damas de la noblesa que lo portèron^[3]

Variantas:

• Douça, Dolça (variantas mai ancianas)
• Docelina, Dulcina, Dulcia^[4]

Versions en autres idiòmas:

• catalan: Dolça
• francés: Douce
• espanhòl: Dulce
• anglés: Dulcia
• italian: Dolce

Lo prenom Doça, coma prenom catolic, celèbra l'onomastica lo jorn 12 de setembre, associat a la fèsta de Maria.^[5]

• Doça de Barcelona (1160 - Coïmbra, 1198), princessa aragonesa e reina consòrt de Portugal (1185 - 1198).
• Doça de Fois (1143 - 1209), princessa de Fois e comtessa consòrt d'Urgelh (1157 -1184).
• Doça de Provença (Gavaudan, Lengadòc, 1095-1127), comtessa de Provença (1112-1127) e comtessa consòrt de Barcelona (1112-1127)
• Doça II de Provença (? - 1172), comtessa de Provença (1166 - 1167).

Lo prenom Dulcinea que causiguèt Miguel de Cervantes pel personatge femenin Dulcinea del Toboso es una varianta del prenom Aldonça o Dolça.^[6]

1. ↑ https://web.archive.org/web/20040826061207/http://dcvb.iecat.net/
2. ↑ http://books.google.es/books?id=YsRKAAAAcAAJ&printsec=frontcover&dq=covarrubias&hl=es&ei=-eTETseRCs6b8gP29tCJCw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CDEQ6AEwAA#v=onepage&q&f=false}}
3. ↑ http://visitar.cat/noms-catalans-medievals-de-noia
4. ↑ http://prenoms.occitans.free.fr
5. ↑ https://web.archive.org/web/20111220222740/http://esglesia.net/santoral/
6. ↑ http://yporquelallamodulcinea.blogspot.com