Meusnes

Meusnes; Meusnes
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Eglise de Meusnes
	Geografia fisica
Coordenadas	47° 15′ 04″ N, 1° 29′ 51″ E
Superfícia	13,35 km²
Altituds; · Maximala; · Minimala	; 132 m; 68 m
	Geografia politica;
Estat	França;
Region; 24	Centre e Vau de Léger ;
Departament; 41	Loir e Char ;
Arrondiment	Romorantin-Lanthenay;
Canton	Saint-Aignan;
Intercom; 244100673	Cher-Sologne;
Cònsol	Alain Persillet (2008-2014)
	Geografia umana
	Autras informacions
Gentilici	Meusnois, Meusnoise (en francés)
Còde postal	41130
Còde INSEE	41139

Meusnes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loir e Char e la region dau Centre.

Geografia

Partida eissida de l'article francés

Comunas confrontantas de **Meusnes**


	Fontguenand (36)

Lo territòri communal a traversat pel sentier de grand randonnée de país : País de Valençay.

Lo territòri communal a adaigat pel riu Fouzon.

Tèxte originau de l'article francés

Comunas confrontantas de **Meusnes**
	Châtillon-sur-Cher (41)	Selles-sur-Cher (41)
Couffy (41) / Lye (36)		La Vernelle (36)
Lye (36)	Fontguenand (36)	Varennes-sur-Fouzon (36)

Le territoire communal est traversé par le sentier de grande randonnée de pays : Pays de Valençay.

Le territoire communal est arrosé par la rivière Fouzon.

Comunas vesinas

Meusnes

Châtillon-sur-Cher (2,9km)

Lye (3,0km)

La Vernelle (3,4km)

Couffy (4,3km)

Fontguenand (4,5km)

Selles-sur-Cher (5,2km)

Istòria

Partida eissida de l'article francés

De la XVII a Modèl:La s-, Meusnes a #èsser la capitala de la produccion de la « pèira a fusell ». La zòna d'espleitacion compreniá las carrièras de silex pyromaque las mai importantas de França, e s'estendiá egalament sus las municipalitats vesinas de Sant-Aignan, Couffy e Nogueres (Loir-e-Doncas que)^[1].

Tèxte originau de l'article francés

Du XVII au sègle XIX, Meusnes a été la capitale de la production de la « pierre à fusil ». La zone d'exploitation comprenait les carrières de silex pyromaque les plus importantes de France, et s'étendait également sur les communes voisines de Saint-Aignan, Couffy et Noyers (Loir-et-Cher)^[1].

Administracion

Lista deus cònsols successius
Periòde		Identitat
2008	2014	Alain Persillet
març de 2001	2008
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): , totala:

717

778

813

965

1 055

1 181

1 109

965

1 022

1 025

1 055

1 095

1 101

1 070

1 074

1 062

1 057

1 092

1 039

1 056

1 027

958

912

886

938

926

901

965

987

937

1 017

1 009

945

1 001

1 009

1 023

2009

2010

1 025
1 040

1 047
1 064

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

↑ ^1,0 et ^1,1 La nòva geografia istorica del departament de Loir-e-Doncas que, pel Sr. A. Pinet. Librariá Ducrocq, París, 1860. Citat en Pichons mestièrs desbrembats, tome 3 del còl. Los ganha-misèria per Gérard Boutet. Ed. Jean-Cyrille Godefroy, 1987, pàg. 60. Error de citacion : Etiqueta <ref> non valida; lo nom «GB1» es definit divèrses còps amb un contengut diferent.