Ludwika Maria de La Grange d’Arquien
Maria Ludwika d’Arquien de la Grange (ur. 28 czerwca 1638, zm. 11 listopada 1728 w Paryżu[1]) – córka markiza Henryka Alberta de la Grange d’Arquien i Franciszki de la Châtre, siostra królowej polskiej Marii Kazimiery d’Arquien. ŻyciorysW młodości przebywała na dworze francuskiej królowej Marii Teresy, gdzie należała do orszaku królewskiego. W maju 1668 uczestniczyła w Paryżu w chrzcinach swego siostrzeńca Jakuba Ludwika Sobieskiego. 11 grudnia[1] tego roku poślubiła hrabiego Franciszka Gastona de Béthune, przyszłego posła francuskiego. Małżeństwo należało do udanych i wkrótce urodziło się czworo dzieci[1]:
Małżonkowie zamieszkali w Pałacu Kazimierzowskim w Warszawie, gdzie mąż Ludwiki przebywał w charakterze ambasadora. Maria Ludwika aktywnie uczestniczyła w życiu dworu, między innymi towarzysząc siostrze w podróżach. Po odwołaniu markiza de Béthune z Polski i jego wyjeździe do Sztokholmu Ludwika została zmuszona do opuszczenia Warszawy. Dzięki interwencji siostry markizie de Béthune udało się dłużej zostać na dworze Sobieskich, ostatecznie jednak powróciła do Francji. Po owdowieniu w październiku 1692 król francuski Ludwik XIV za wstawiennictwem królowej Marysieńki podniósł Ludwice pensję. Przypisy
Bibliografia
|