Rok i miejsce
|
Tytuł produkcji
|
Twórcy
|
Nagroda
|
Opis
|
1959, Sorrento
|
Neffru
|
|
RAI prize for musical programmes[2][3] (Nagroda Radiotelevisione Italiana w kategorii „Audycja muzyczna”)
|
Opera radiowa[4].
|
1966, Palermo
|
Śmierć słonia (ang. Death of an Elephant[2][3])
|
|
National Italian Press Association prize for documentaries[2][3] (Nagroda prasy włoskiej w kategorii „Dokument”)
|
Reportaż nagrany w Afryce w czasie safari[1].
|
1966, Palermo
|
Widok Delft (franc. La Vue de Delft[2][3])
|
|
RAI prize for literary or dramatic programmes with or without music[2][3] (Nagroda Radiotelevisione Italiana w kategorii „Literacki lub dramatyczny program z lub bez muzyki”)
|
Słuchowisko opisujące wspólną podróż Jeana i Lilii po różnych zakątkach Europy. Gdziekolwiek się zatrzymują, ich związek pozostaje wstrzemięźliwy. Oboje upodobali sobie szczególnie twórczość holenderskiego malarza, Jana Vermeera, autora m.in. obrazu Widok Delft. Pielgrzymują do muzeum narodowego Mauritshuis w Hadze. W jaskrawym kontraście ze szczęściem dwojga bohaterów rozgrywa się światowa tragedia – II wojna światowa. Jean i Lilia żyją we śnie i są tylko trochę dotknięci przez te wydarzenia. Słuchowisko zrealizował Bronisław Horowicz (1910–2005), polski reżyser i teoretyk sztuki operowej, od 1938 r. działający we Francji. Całość trwa ok. 70 minut.
|
1967, Rawenna
|
Passio et Mors Domini Nostri Jesu Christi secundum Lucam (Pasja według św. Łukasza) (ang. Passion and Death of Our Lord Jesus Christ According to St. Luke)
|
|
RAI prize for musical compositions with words[2][3] (Nagroda Radiotelevisione Italiana w kategorii „Kompozycja muzyczna ze słowami”)
|
|
1968, Rzym
|
La chronique vraie de la Cantoria de Luca della Robbia[2][3]
|
|
Prix Italia for musical compositions with words[3] (Prix Italia w kategorii „Kompozycja muzyczna ze słowami”)
|
|
1972, Turyn
|
Pasja, czyli misterium Męki Pańskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej widziane (ang. The Mystery of the Passion of Jesus Christ in Kalwaria Zebrzydowska[2][3])
|
|
National Italian Press Association Prize for documentaries[2][3] (Nagroda prasy włoskiej w kategorii „Dokument”)
|
Słuchowisko wyemitowane w po raz pierwszy w 1972 roku[5]. Opowiada o misterium męki Pańskiej odgrywanym w Sanktuarium pasyjno-maryjnym w Kalwarii Zebrzydowskiej.
|
1975, Florencja
|
Szeptet
|
|
RAI Prize for Music[2][3][6] (Nagroda Radiotelevisione Italiana w kategorii „Muzyka”)
|
Utwór muzyczny na 2 soprany, 2 mezzosoprany, 2 alty i kulturystę (1973)[6].
|
1979, Lecce
|
Pianophonie: na fortepian, elektroniczne przetworzenie dźwięku i orkiestrę (niem. Pianophonie: für Klavier, elektronische Klangumformung und Orchester)
|
|
Prix Italia for Music[2][3] (Prix Italia w kategorii „Muzyka”)
|
Koncert fortepianowy autorstwa polskiego kompozytora, Kazimierza Serockiego. Było to ostatnie jego dzieło i zarazem jedyne, w którym użył on warsztatu muzyki elektronicznej[7]. Utwór powstał w latach 1976-78 z inicjatywy niemieckiej stacji Südwestfunk w Baden-Baden oraz jej Studia Eksperymentalnego we Fryburgu Bryzgowijskim (Experimentalstudio des SWR)[7].
Uroczyste prawykonanie Pianophonie odbyło się 18 listopada 1978 we francuskim mieście Metz, podczas Międzynarodowych Spotkań Muzyki Współczesnej[7]. Pianista Szabolcs Esztényi wystąpił z orkiestrą symfoniczną radia Südwestfunk (SWR Sinfonieorchester Baden-Baden und Freiburg) pod batutą francuskiego dyrygenta, Ernesta Boura[7]. W Polsce utwór został wykonany po raz pierwszy 14 września 1979 podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”[7]. Esztényi'emu towarzyszyła Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia pod dyrekcją Stanisława Wisłockiego[7].
|
1981, Siena
|
Polski Sierpień (ang. Polish Summer[2][3])
|
|
Prix Italia for Documentaries[2][3] (Prix Italia w kategorii „Dokument”)
|
Reportaż ze strajku sierpnia 1980 w Stoczni Gdańskiej[1]
|
1989, Perugia
|
Z głębokości wód (ang. From the Depth of Waters[2][3])
|
|
Prix Italia for Fiction[2][3] (Prix Italia w kategorii „Fikcja”)
|
Słuchowisko wyemitowane w 1988 roku[8]. W rolach głównych: Wiesław Drzewicz i Anna Zagórska[9][2]. Wystąpili także: Tomasz Zaliwski, Artur Barciś i Joanna Przybyłowska[2].
|
1992, Parma
|
Testament (ang. My Last Will[2][3])
|
|
Prix Italia for Documentaries[2][3] (Prix Italia w kategorii „Dokument”)
|
Dokument opowiadający historię ostatnich dni życia Ryszarda Siwca.
|
1996, Neapol
|
Cyrk odjechał, lwy zostały (ang. The Cyrcus Left. The Lions Stayed On[2][3])
|
|
Prix Italia for Fiction[2][3] (Prix Italia w kategorii „Fikcja”)
|
Komedia obrazująca pierwsze lata transformacji w Polsce[10]. Bohaterami słuchowiska są: telewizyjny „prorok” Gabriel i jego dziewczyna Jasna, rosyjski pilot-dezerter Misza-Grisza, delegat rządowy Zając, poszukiwany za oszustwa finansowe biznesmen Polepa oraz zajmująca się sutenerstwem kobieta o pseudonimie „Inter-City”. Postaci spotykają się na opuszczonym poligonie[10]. Obsada: Krzysztof Kowalewski (Gabriel), Ewa Domańska (Jasna), Jerzy Bończak (Misza-Grisza), Wiesław Drzewicz (Zając), Marian Opania (Polepa) oraz Krystyna Królówna („Inter-City”)[10].
|
2004, Katania i Taormina
|
Cena pracy (ang. The Price of Work[2])
|
|
Prix Italia: Documentary – Current Affairs[2] (Prix Italia w kategorii „Dokument wydarzeniowy”)
|
Reportaż dokumentujący sytuację śląskich górników, zamykanie kopalń, zmniejszenie bezpieczeństwa pracy, problemy bytowe osieroconych rodzin i górnicze protesty[11][12]. Reportaż składa się m.in. nagrań zarejestrowanych w kopalni "Jas-Mos", gdzie w lutym 2002 doszło do katastrofy górniczej[11].
|
2006, Wenecja
|
Niebieski płaszczyk (ang. The Blue Coat[2])
|
|
Prix Italia: Documentary (For Overall Quality)[2] (Prix Italia w kategorii „Dokument”)
|
Trzydziestominutowy dokument opowiadający o przyjaźni dwóch rodzin: jednej z Kamionki pod Lubartowem, drugiej z Australii[13][14]. W 1946 roku, Zofia Skrzypiec z Kamionki znalazła w płaszczu z zagranicznej paczki, otrzymanej od United Nations Relief Aid, wszywkę z adresem poprzedniej właścicielki, Doroty Sherrad. Bohaterki nawiązały kontakt listowny i tak narodziła się między nimi przyjaźń, trwająca aż do śmierci Australijki w 1985 roku[13][14]. Autorzy reportażu starali się „ukazać przepaść między kolorowym wyobrażeniem Australii a szarą rzeczywistością PRL-u”[13].
|
2009, Turyn
|
WINna nieWINna (ang. Guilty or Not Guilty[2][15])
|
|
Prix Italia: Radio documentary – overall quality[2][15] (Prix Italia w kategorii „Dokument”)
|
Dokument o Stanisławie Rachwał, byłej więźniarce obozu w Auschwitz-Birkenau[16][15]. Po opuszczeniu ośrodka rozpoczęła współpracę z antykomunistyczną organizacją Wolność i Niezawisłość (WiN)[16][15][17]. Za tę działalność została skazana na karę śmierci[16][15][17]. W Więzieniu Montelupich była zmuszona do konfrontacji z jej dręczycielką z obozu w Auschwitz, komendantką Marią Mandel[17].
|
2009, Turyn
|
Modlitwa zapomnianej (ang. The Forgotten's Prayer[15])
|
|
Prix Italia: Radio music – work on music[2][15] (Prix Italia w kategorii „Audycja o muzyce”)
|
Dokument artystyczny poświęcony postaci polskiej XIX-wiecznej kompozytorki, Tekli Bądarzewskiej-Baranowskiej i fenomenowi popularności jej muzyki w Japonii[16][18]. Reportaż opowiada także historię Japończyka, który dla własnej matki, miłośniczki twórczości Tekli Bądarzewskiej, szukał oryginalnych nut kompozytorki po całym świecie[18]. Dorota Hałasa jest korespondentką Polskiego Radia w Tokio, gdzie popularyzuje m.in. twórczość w/w kompozytorki[18].
|
2014, Turyn
|
Chcę więcej (ang. I want more[19])
|
|
Prix Italia: Radio documentary – Extraordinary Originality and/or Innovation[19][20] (Prix Italia w kategorii dokumentu: „Oryginalność i innowacja”)
|
Dokument o Dominiku Połońskim – muzyku, który po przebytym nowotworze mózgu został jedynym wiolonczelistą, grającym za pomocą tylko prawej ręki[20]. Jury konkursu Prix Italia doceniło ten reportaż m.in. „za doskonały dźwięk i realizację radiową” oraz „eleganckie pokazanie pasji głównego bohatera i jego determinacji” za pomocą dźwięku[19][20].
|
2019, Rzym
|
Ballada o pieśni[21] (A Ballad About a Song[22])
|
|
Prix Italia: Radio Music[22] (Prix Italia w kategorii „Muzyka”[21])
|
Reportaż opowiadający historię pieśni „Mury” wykonywanej przez Jacka Kaczmarskiego[21].
|