Piante senpreverdi

Inte ła botànega se ghe dize pianta senpreverde o pianta perenifoja a tute le piante che, de contràrio a łe caduzefoje no łe perde le foje inte i mezi pì fredi de l'ano, de sòłito inte ła invernada. Le ze de sòlito legnoze (àlbare, arbusti e sieze). Ła cascada fojar e el consevente renovo i ze on prosedimento che el vien gradualmente, de norma co ze drio formarse i buti; łe foje łe połe rezìstar inte ła pianta par pì ani, ani che cànbia dipendendo da ła spece, ma isteso, inte el tenpo łe vien renovae^[1]. Se łe cata de frecuente e tante olte łe ze la gran parte inte i climi tropegałi ùmidi o in cuełi fredi aonde che, par motivasion oponeste, ła rezistensa de łe foje no la mete in perìcuło la soravivensa de ła pianta.

Le conifere de sòlito le popola i posti fredi. La ùnzoła de ste cuà che ła perde łe foje inte l'invernada ła ze el làreze, che de fati par sta motivasion ła ze na caduzefoja.

Serte spèce łe ga conportaminti difarenti dipendendo dal posto andove łe se troa, de consevensa na difarensa de conportaminti intrà i climi caldi o fredi (par ez. serte roe).

Tante spece co le foje larghe le ze senpreverdi, cofà el olivo, al Roro da sùgaro, el Quercus ilex, el mirto, el lauro e tute le spece tìpeghe de ła vezetasion de l'àrea mediterànea.