Tarantazio

Tarantasio^[1] el xe un drago lexendario che terorixava i abitanti del łago Gerundo inte ła xona de Lodi. A se retegneva ch'el slovase i putèłi, che sfracasase łe barche e'l so fià pestiłensiałe imborase l'aria e simentase na stranba małatìa denomenada frève xała.

A testimoniansa de ciò resta el nome de na frasion de Cassano d'Adda denomenada Taranta aponto.

Segondo łe łexende popołari, el łago Gerundo sarìa stà abità da un dragon ciamà Tarànto o pì comunemente conosùo cofà Tarantasio, el cuało el se gavarìa nudrigà soratuto de putèłi. Xe naseste numeroxe łexende revardo al drago, łe cuałe łe xe tute acomunàe da ła concomitansa tra el masamento de Tarànto e ła persugada del łago. Na łexenda popołar ła conta che el drago el sarìa nasesto da łe carni inputridìe del condotier Ezzelino III da Romano, moristo pròpio in chełe tere. Alcune fonti popołari łe atribuise ła persugada e ła bonifega del łago a san Cristoforo, che el gavarìa sconfixesto el drago, o a Federico Barbarossa. Ła pì sujestiva revarda el sasìnio del drago da parte del caostipite dei Visconti, el cuało el gavarìa drìoman adotà come sìnboło ła creatura sconfita, o sia el bison col putèło in bòca.

Ła łexenda del drago del Łago Gerundo xe stà fonte de ispirasion par el scultor Luigi Broggini che ga ciapà a modeło Tarantaxio par idear l'imàjine del can a sìe sate, marcha sìnboło de l'Eni.

Ła łeggenda ła vołe che "ła tonba" del drago ła sie situà so l'ìxołoto Achilli, vixìbiłe a dreta del ponte so l'Adda a Lodi, dal 2016 mantegnesto dai omeni de "Num del Burgh".

El masamento de un drago tarantaxio (che inte l'economia del raconto indega na spèçie pìtosto che un ùgnoło individuo) el raprexenta l'epixodio inisiałe del romanxo fantasy Donna di spade de Giuseppe Pederiali, publegà inte el 1991.

• C. Fayer, M. Signorelli, Racconti del Gerundo aspetti di un territorio SIED Milano 2001