Sol Picó
| Sol Picó | |
|---|---|
 | |
Ahotsa | |
| Bizitza | |
| Jaiotza | Alcoi, 1967ko maiatza (59 urte) |
| Herrialdea |  Espainia |
| Hezkuntza | |
| Hizkuntzak | gaztelania |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | koreografoa, dantzaria, ballet dantzaria eta film-zuzendaria |
| Jasotako sariak | ikusi
|
| Kidetza | Espainiako Arte Eszenikoen Akademia |
     | |
.svg){kind=small}
Sol Picó Monllor (Alcoi, Valentzia, 1967ko maiatza) espainiar dantzari, koreografo eta film zuzendaria da. Dantza espainiarra, klasikoa eta dantza garaikidea ikasi ditu eta bere ekoizpenetan teknika eta lengoaia ezberdinak modu apurtzailean uztartzen ditu. 1993an Sol Picó Compañía sortu zuen, eta horrekin Espainiako eszena garaikideko koreografo eta dantzari heterodoxoenetako bat bihurtu da. Sari ugari jaso ditu. Bere palmaresean, gutxienez,10 Max sari ditu, Kataluniako Dantza Sari Nazionala (2004), Bartzelonako Dantza Hiria Saria (2015) eta 2016ko Dantza Sari Nazionala.[1]
Bizitza
Dantza Espainiarrean eta Klasikoan graduatu zen Alacanteko Oscar Esplà Kontserbatorioan 1985ean. Bere prestakuntza Bartzelonako La Fábrica Espai de Dansa (1986-1988), Parisko La Ménagerie de Verre (1988-1989) eta New Yorkeko Mouvement Research (1997) enpresetan osatu zuen. Parisko bidaian, besteak beste, Cesc Gelabert, Susanne Linke eta Sara Sughiararen zuzendaritzapean ikasi zuen.[2][3]
Ibilbide profesionala
Lehen urrats profesionalak Alcoiko[4] "La Cassola" antzerki konpainiarekin eman zituen, eta 1988an sortu zuen lehen konpainia: Danza Robadura. 1990 eta 2003 bitartean, bere ibilbide profesionaleko lehen urteetan interprete eta koreografo lan egin zuen konpainia batzuekin eta Rayo Malayo Danza, Los Rinos eta La Fura dels Baus sortzaileekin.1993an Bartzelonan Sol Picó Konpainia sortu zuen, bere zigilu pertsonala garatzea ahalbidetu zuen, eta hiri horretan finkatu zen.[5]
2002 eta 2004 urteen artean, Sol Picó konpainia Kataluniako Antzoki Nazionaleko dantza-konpainia egoiliarra izan zen.
Dantza klasikoan trebatua eta antzerki alternatibo zalea, eszena garaikideko koreografo eta dantzari heterodoxoenetako bat bihurtu da. Kritikari batek zera esan zuen:
"Sol Picó arkakuso baten memoriei, paella mistoari edo plantxan egindako sirenari dantza egiteko gai da. Flamenkoa puntekin egin dezake, begiak itxita, kaktusez betetako eszenatoki baten gainean, eta antzerkia dantzarekin, salaketarekin, umorearekin eta musikarekin nahasten duten ikuskizunak prestatzen ditu".[6][7]
2003. urtean La mujer manca edo Barbie-Superstar estreinatu zuen, emakumezkoen unibertsoa aztertu zuen ikuskizuna. Bederatzi emakumezko interpretek, sei dantzarik eta hiru musikarik, emakumeen mundua eraiki eta deseraikitzen dute, haien sendotasuna eta hauskortasuna. "Emakume guztioi zerbait falta zaigu, baina, aldi berean, perfektuak izan gaitezke Barbie hori bezala, funtsean ez baitago halakorik..." Dotorezia sofistikatuenetik "kamioi itsas txakurra", "glamourretik kutrera", tarteko gama guztietatik pasatuta, "kontrasteen mozkorraldi" gisa aurkezten da ikuskizuna, "zoriontasunaren fantasiari, sufrimendu sexualari, mito sexualei edo inkomunikazioari buruzko metafora txundigarriak" proposatzen dituena. Hori bai, hori guztia zehazten du, "ikuspegi surrealista batetik eta zorotasun puntu batekin" adierazten du ikuskizunaren kronikan Teresa Sesék La Vanguardia egunkarian.[8]
2009ko udaberrian 'El llac de les mosques (Eulien Lakua)' estreinatu zuen, 2 dantzari, 4 musikari eta aktore batentzako pieza. Errebisio bat, atzera begirada bat egiteko aitzakiarekin, umorez eta irakurketa gurutzatuz betetako Rock and roll kontzertu baten inguruan egituratu zuen ikuskizun hau. Lan horretan genero gaiak jorratu zituen, rock, blues, flamenko eta abarren erritmoan.[9]
2012an Llàgrimes d'Àngel (Aingeruaren malkoak) prestatu zuen, Arte Erromanikoaren Bilduma Kataluniako Arte Museo Nazionalean aurkeztu zenean. Sol Picó buru zuten lau artista, arte erromanikoaren interpretazio berezia egin zutenak eta bilduma-aretoetan ibilbide ezezagun bat egitera gonbidatu zutenak.[10]
2012ko azaroan Fringe Festival inauguratu zuen, abangoardiako arte eszenikoen Pekingo nazioarteko jaialdia, El llac de les mosques (Eulien Lakua) lanarekin.
Bere hurrengo produkzioa Memòries d' una pusa (Arkakuso baten oroitzapenak) da. 2013an Picó-k krisiari buruzko hausnarketa egin zuen, eta aurrerantz ihes egitea proposatu zuen, gizarte-egoerarekiko erreakzio eta itxaropen gisa. Fisikoki oso gogorra izan zen ikuskizuna, eta dantzariari lesio garrantzitsu bat eragin zion Temporada Alta jaialdian estreinatu zenean. Barne-barneko 'red movie' moduko bat da, eta etengabe egiten ditu galderak: "Etengabeko mugimenduan, ihes egiten dugu ala aurrera egiten dugu?", "Zer uzten dugu atzean eta nola eragiten digu?", "Zein neurritan gara benetako partaideak gure etorkizunaren eraikuntzan?", "Bidaia nomada horretan sortzen diren harremanak, konplizitatezkoak dira, kolaboraziozkoak?", "Nortzuk dira eta nola aukeratzen ditugu gure bidelagunak?"...[11][12]
2014an One-hit wonders aurkeztu zuen, bakarkako ikuskizun bat, non bere 20 urteko ibilbidea errepasatu zuen. Horretarako, bere ikuskizunen unerik onenak hautatu zituen, hala nola Bésame el cactus, katapultatu zuen bakar bat; La dona manca edo Barbiesuperestar (2003) laneko pasarteak, emakumeen unibertsoaren klixeetan oinarrituak; Paella mixta' (2004), flamenkorako hurbilketa ausarta izan zen formakuntza klasiko eta garaiko sortzailearentzat, Memòries d'una puça (2012) une horretako munduaren krisiari eman zion irudimenezko erantzuna eta 'D.V.A' (2012), erotismoari buruzko kale ikuskizuna.[13]
2014ko maiatzean, Bartzelonako Ciutat Flamenco jaialdian estreinatu zuen La piel del huevo te lo da, non emakumeari buruzko gogoeta egin zen, flamenkoaren eta dantza garaikidearen bitartez. Candela Peña aktorearekin, La Shica abeslariarekin, Dani Tejedor perkusioan eta Bernat Guardia kontrabaxuan musikariekin batera zuzendu eta interpretatu zuen ikuskizuna. Antzezlana Madrilen ere aurkeztu zen, Teatro del Barrio antzokian, 2015eko urtarrilean.[14][15]
2015eko otsailean, bere konpainiaren 20. urteurrena ospatu zuenean, Bartzelonako Dantza Hiria saria jaso zuen, bere ibilbide artistikoa "zorroztasunez, alaitasunez eta kalitatez" gidatzeagatik eta talde-lanarengatik eta beste artista batzuekin lankidetzan hirian eta auzoan izandako inplikazioarengatik.[16]
2016an Espainiako Gobernuko Hezkuntza, Kultura eta Kirol Ministerioak emandako Dantzako Sari Nazionala jaso zuen sorkuntza modalitatean.[17]
Berdintasunarekin konprometitua
Picók emakumeen unibertsoa islatzen du bere lan askotan, estereotipoak zalantzan jartzen ditu eta berdintasunaren defentsan konpromisoa hartzen du. 2012. urtean, Kataluniako kulturaren esparru guztietako 200 emakumek sinatutako gutun bat sinatu zuen, Ferran Mascarell Kataluniako Generalitateko Kultura kontseilariari zuzendua, eta "genero-desberdintasunari aurre egiteko ahalegina" eskatu zion. 2014ko urtarrilean, era berean, gobernuarentzako eskutitza sinatu zuen, emakume intelektualek eta artistek argitaratu zutena, abortuaren lege-aurreproiektua, Gallardon ministroak aurkeztua, bertan emakumeen eskubideak murrizten baitira arlo horretan.[18][19]
We Women
WW (We Women) (2015) ikuskizunean, begirada kolektiboa eta kulturartekoa planteatu zuen, beste artista batzuekin lankidetzan egindako proiektu batekin, une horretan gizarte-egituraren barruan emakumeak zuen zereginari buruz hausnartzeko. Sol Picók zuzenduta, koreografiaren interpretazioan Julie Dossavi, Minako Seki, Shantala Shívingappa eta Sol Picó zeuden, abeslari Adele Madau, Lina León[20] eta Marta Robles jardun zuten.[21][22]
Sol Picòk hauxe adierazi zuen: «La dona manca edo Barbie Superestar egin nuenean, jostalariagoa nintzen, ikusteko modu xelebreagoa nuen. Gaur egun ere alaitasuna eta umorea ditut, baina orain badakit zer dagoen, askoz argiago ikusten dut: zizarea bezala arrastaka jarraitzen dugu».[22]
2015eko urrian estreinatu zuen Teatre Nacional de Catalunyan Només som dones (Emakumeak bakarrik gara), Míriam Iscla Aragonès eta Maika Makovski aktoreak Carme Portacelik valentziarrak zuzendutako Carmen Domingok Espainiako gerra zibilean isildutako emakumeen errealitateari eta Francoren diktadurari buruz idatzitako lana izan zen, zeinetan Sol Picó-k koreografia ere egin zuen.[23][24]
Dancing With Frogs
We Women lanaren kontrapuntu gisa, 2017an Dancing With Frogs aurkeztu zuen, maskulinitatea eta XXI. mendeko erronkak aztertzea helburu zuen dantza ikuskizuna, Antoni Comas tenorearekin, eta Robert Gomez, Pere Jou, Valentí Rocamora, Junyi Sun, Elías Torrecillas eta Guillermo Weickert dantzariak Pere Jouren jatorrizko musikarekin.[25]
Proposamenari buruz, Sol Picó-k honako hau esan zuen: “zenbait kontzeptu agertzen dira, eta horiei buruz ikertu ahal izateko denbora hartu nahi dut: patriarkatua, hiper-gizonezkoa, testosterona, indarkeria, marikoneoa, haur heldua, hauskortasuna, pribilegioa eta karga, samurtasuna, sinpletasuna, zaldunaren irudi arketipikoa, gizakia herri-folklorean, boteretsua zapalduaren aurka, gimnasio-abdominalak, ona, itsusia eta txarra. Kontzeptu horietako bakoitza berez ikuskizun bihur liteke, baina horietatik pasatzeko, iraultzeko, nahasteko, deseraikitzeko eta izen berria emateko ideia orokorrarekin landuko ditut. Dena ikuskizun bakar batean, eta bestelako gizonik ba ote den deskubritu.. edo ez”.[26]
Sorkuntzak
- 2024 Carrer 024[27]
- 2020 Malditas plumas[28]
- 2019 Animal de séquia
- 2017 Dancing With Frogs
- 2015 Només son dones, Míriam Iscla Aragonès eta Maika Makovskirekin, Carme Portacelik zuzendua
- 2015 W.W. We Women
- 2014 La piel del huevo te lo da, Candela Peña aktorearekin eta La Shica abeslariarekin
- 2014 One-hit wonders
- 2013 Memorias de una pulga
- 2012 Spanish Omelette
- 2012 Lágrimas de Ángel
- 2011 Petra, la mujer araña y el putón de la abeja Maya, Maru Valdiviesorekin
- 2010 Matar al bicho
- 2010 Cortando jamón
- 2009 El llac de les mosques
- 2008 Sirena a la plancha
- 2007-2008 Las Doñas
- 2006 La prima de Chita
- 2006 Lluna peluda
- 2004 La diva y el hombre bala
- 2004 Paella mixta
- 2003 La dona manca o Barbisuperestar
- 2002 El 64
- 2001 Amor diesel
- 2000 Bésame el cáctus
- 1999 D.V.A. (Dudoso Valor Artístico)
- 1998 E.N.D. (Esto No Danza)
- 1997 Del planeta basura
- 1997 Love is fàstic
- 1996 Razona la vaca
- 1996 Bèstia
- 1995 Spitbrides
- 1994 Peve, Espectacular Dance Poemato
- 1993 Pevequi
Lankidetzak
- 2015: Eduard Cortés zinemagilearekin Cerca de tu casa etxe husteei buruzko lanean, dramaren unerik gogorreneko dantzaren koreografia sortu zuen, protagonistaren emoziozko hondoratzearena.[29]
- 2012: Gaudi Galaren koreografiak. Workshops Animalaris Madrilen eta Juneda InCursió, Lleidan. A tot Vent kontzertuaren koreografiak Bartzelonako Auditorioan. Dácil Lópezen ¿Por qué no estás aquí? bideoklipean parte-hartu zuen.
- 2011ko Erakusketan parte hartzea Salvador Dalí canta, Figueresko Jaialdi Akustikoan, Perpignango Theatre l'Archipel-en inaugurazio-denboraldian parte hartzea, Telebistako saio berezian parte hartzea, Una historia para el nuevo año MNACera bisita gidatua Llàgrimes D'Angel piezarekin.
- 2010: Vist per Sol Picó Bartzelonako Picasso Museoaren bisita gidatua.
- 2009 Txotxongilo eta musika lanaren zuzendaritza Bartzelonako “La Puntual” aretorako Mariona Sagarra abeslariarekin eta Eugenio Navarro txotxongilolariarekin; Pau Duraren Praeludium film laburraren grabaketa; Sergi Belbelek zuzendutako El Ball lanean aktore eta dantzari jardun zuen.[30]
- 2007: Bilbon 2007ko Max Sarien banaketaren galaren zuzendaritza artistikoa, Viatges a la Felicitat, Teatre Nacional de Catalunyaren “T Dansa” proiektuarengatik.
- 2003: El 64 film laburra. Aktore eta zuzendarikidea Octavi Masiàrekin.
- 1993: Retrats film laburrean aktore, Marcel.lí Antúnez eta J.M Aixalák zuzendua.
- 1993: El último de la fila taldearen "Como un burro amarrado en la puerta del baile" abestiaren bideoan kolaboratzea.[8]
- 1991: 1 ª Conferencia en Rilolaxcia'91 Los Rinosekin aktore.
- 1990-2003: Francesc Bravoren Compañía Rayo Malayorekin No es todo metal lana, Sigfrid Monleonekin Ojos que no ven film laburrean, Joan Pueyorekin No Paris bideo-dantza, La Fura dels Baus Dadle café eta XXX, La Danaus Teatroarekin Etrangel, Juan Lópezekin Filo, Joan Olérekin Cròniques (2003) eta Carme Portacellirekin Lear (2003).
Sariak
| Urtea | Kategoria | Muntaia | Emaitza |
|---|---|---|---|
| 2002 | Koreografia onena | Bésame el Cactus | Irabazlea |
| 2002 | Emakumezko dantza interpreterik onena | Bésame el Cactus | Irabazlea |
| 2003 | Dantza ikuskizunik onena | Bésame el Cactus | Irabazlea |
| 2004 | Dantza ikuskizunik onena | La dona manca o Barbisuperestar | Irabazlea |
| 2004 | Koreografia onena | La dona manca o Barbisuperestar | Irabazlea |
| 2005 | Koreografia onena | Paella Mixta | Irabazlea |
| 2009 | Dantza ikuskizunik onena | Sirena a la plancha | Irabazlea |
| 2010 | Koreoagrafia onena | El Llac de les mosques | Irabazlea |
| 2011 | Koreoagrafia onena | El baile | Irabazlea |
| 2011 | Emakumezko dantza interpreterik onena | El baile | Irabazlea |
- Bestelako aintzatespenak
- 2002: Dantza Ikuskizun onenaren Butaca Saria, Bésame el Cactus lanagatik.
- 2002: Valentziako Kritikaren Saria, Bésame el Cactus lanagatik.
- 2002: Bésame el Cactus lanarekin Aplaudiment del Premi Sebastià Gasch de les Arts Parateatrals/ FAD saria jaso zuen
- 2003: Valentziako Generalitatearen Arte Eszenikoen Sariak: Dantza interprete onenari, Zuzendaritza Koreografiko onenari eta Dantza Ikuskizun onenari, Bésame el Cactus lanagatik.
- 2003: Dantza Ikuskizun onenaren Tarragonako Publikoaren Saria, Bésame el Cactus lanarengatik.
- 2003: Dantza Ikuskizun Onenaren Butaca Saria, La Dona Manca edo Barbisuperestar lanengatik.
- 2004: Kataluniako Generalitatearen Dantza Sari Nazionala
- 2007: Turiasko Karteldegiaren Saria
- 2008: La Peladilla d'Or d'Alcoy saria
- 2009: FAD Sebastià Gasch saria, El Llac de les Mosques lanarengatik
- 2009: Pulako (Kroazia) Kaleko Antzerkiaren Nazioarteko Jaialdiaren 15. edizioko ikuskizun onenaren saria, Sirena a la Plantxa lanarengatik
- 2009: Huescako 23. Nazioarteko Antzerki eta Dantza Azokako dantza-proposamenik onenaren saria, El Lago de las Moscas obragatik
- 2012: TVEko Continue saioko saria
- 2015: Bartzelona Hiria Dantza Saria
- 2016: Dantza Sari Nazionala. Sortze-modalitatea
Erreferentziak
- ↑ (Gaztelaniaz) Sol Picó | Dance from Spain. (kontsulta data: 2026-07-07).
- ↑ Sol Picó i Monllor Gran Enciclopèdia Catalana. .
- ↑ La Danza Teatro en Cataluña. Danza Ballet 26 de septiembre de 2006.
- ↑ Sol Picó: "A Dénia combinava feina i festa amb els amics". Ara 25 de agosto de 2013.
- ↑ Biografía. Danza.es.
- ↑ «"Sol Picó - Visceral"» La Revista nº 182 (El Mundo) 1998.
- ↑ Candela Peña y Sol Picó, mujeres con luz propia. Carne Cruda 11 de enero de 2015.
- ↑ a b Sol Picó exploralos contrastes del imaginario femenino en el Teatre Nacional. Teatralnet/La Vanguardia 27 de mayo de 2003.
- ↑ "El llac de les mosques" (El lago de las moscas): Sol Picó inaugura el Fringe Festival. Instituto Cervantes noviembre de 2012.
- ↑ Llàgrimes d'àngel. Museu Nacional d'Art de Catalunya.
- ↑ Sol Picó huye hacia adelante frente a la crisis en su coreografía 'Memòries d'una puça' en el Grec. La Información 9 de julio de 2013.
- ↑ Sol Picó, una de las grandes figuras de la danza contemporánea española, llega hoy al Auditorio. 24 de diciembre de 2014.
- ↑ Sol Picó mira por el retrovisor. El Periódico de Catalunya 2 de octubre de 2014.
- ↑ Marató flamenca. El País Cataluña 22 de mayo de 2014.
- ↑ La primera vez de Candela Peña. El País 8 de enero de 2015.
- ↑ 'Ciutat morta', Jaume Plensa i Albert Guinovart, Premis Ciutat de Barcelona. Ara 3 de febrero de 2015.
- ↑ INFORMACION. La alcoyana Sol Picó, Premio Nacional de Danza 2016 en modalidad de creación. .
- ↑ Piden a Mascarell que se implique en la igualdad de género cultural. El País 11 de julio de 2012.
- ↑ Mujeres intelectuales y artistas exigen al gobierno que retire el Anteproyecto de ley del aborto. 23 de enero de 2014.
- ↑ «"Ondah", un recorrido de Lina León por el flamenco jazz, la copla andaluza y el folclore andino, acompañada al piano por Pau Baiges | Espacio Ronda | 17 julio» En Madrid Río 2021-06-12.
- ↑ W.W. (We Women). Barcelona Inspira.
- ↑ a b Cervera, Marta. (2015-07-05). «Bailarinas muy guerreras» elperiodico.
- ↑ Mujeres en la guerra. El Mundo 6 de octubre de 2015.
- ↑ Només són dones. .
- ↑ Dancing with frogs sub. .
- ↑ «Sol Picó y su espectáculo de danza cierra la temporada del Teatro Español» Inout Viajes.
- ↑ IsabelGarzo. (2024-08-22). «Sol Picó: “Nuestra sociedad vive demasiado pendiente del exterior”» Diario del Ayuntamiento de Madrid.
- ↑ «Sol Picó» Festival Grec 2021 2021-04-08.
- ↑ Los desahucios, un drama de cine. El País 16 de febrero de 2015.
- ↑ Ficha candidato. Premios Max 2010.
Kanpo estekak
- Sol Pier. Youtube kanala
- Sol Picó Internet Movie Databaseren webgunean (Ingelesez)
- Dantzako Sol Picó cia
- Sol Picó TVEko "Atención Obras" saioan, 2014ko urrian
- Elkarrizketa Sol Picoarekin. Òmnium hivern'09
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
