Fontego dei Turchi

El Fontego dei Turchi el ze un pałaso de Venesia, situà inte'l sestièr de Santa Croze, e afasà so'l Canal Grando, arénte el Fontego del Megio, e danànsi a ła ceza de San Marcuoła de Canaregio.

Storia

El pałaso el resałe a'l XIII sècoło, costruìo par vołontà de Giacomo Palmieri, po' vendùo inte'l steso sècoło a ła Repùblega de Venesia e, drioman, a privà. Infrà el XVII e XIX sècoło el ga avùo ła funsion de enpòrio dei Turchi. A partir da'l 1858 el ze de propietà de'l común, che ło gaveva adibìo, dopo un dezastrozo restàuro/costrusión, a muzeo ( ła ze stàda ła vecia sede del Muzeo Correr, ancùo in Piasa San Marco). Da'l 1923 el ospita el Muzeo civico de storia natural de Venesia.

Descrision

El Fontego dei Turchi el ze un pałaso de do piani, vìtema de un restàuro intarpretativo fałà de metà Otosento, par man de Federico Berchet. Anpò A ze lexìbiłi oncora alguni ełementi de ła strutura tìpega de'l fòntego e del dezenjo stiłistego veneto-bizantin che'l caraterizàva el Fontego dal XIII sècoło. L'altésa contenjùa de l'edifisio el ze caratere común ai fonteghi, avendo st'altri soratuto funsion de magazen. La fasàda ła prezenta un piano tera senjà da dieze archi a tuto sesto e na łoza co dezdòto arcàde de dimension menóri, ispirandose a ła vecia fasàda. So łe bande Berchet el ga zontà do torezìni, artegołà so tre livełi. Tuta ła fasàda ła ze sorastàda so tre livełi. Tuta ła fasàda ła ze sorastàda da merli, asenti vanti de ła recostrusión. Tante de łe decorasion (patere, sculture, soaze) doparàe inte'l restauro łe ze materiałi de recuparo o falsi scultorei reałizài ispirandose a l'architetura bizantina.

Łe stanse del 'edifisio łe se afasa so na corte sentrałe resente a'l pian tera un pòrtego.

Parsonałità łigàe al Fontego dei Turchi

Niccolò II d'Este: inte el 1831 el Fontego el ze stà cedùo a'l marcheze de'l Ducato de Ferara da ła Repùblega.
Giovanni VIII Paleologo: inperadór bizantin, el ze stà forèsto de'l Fontego inte'l 1438.
Alfonso II d'Este: dùca de Ferara, forèsto de'l Fontego inte'l 1562.

Muzeo de Storia Naturałe de Venesia Giancarlo Ligabue

El muzeo el ze nasesto da ła vołontà de rancurar varie cołesion naturałìsteghe situàe inte ła sità łagunar, in presedensa de difarenti propietà tra łe cuałe A se cita el Muzeo Correr, l'Istituito veneto de siense, łétare e arte e el conte Alessandro Pericle Ninni. Ciapando l'ocazion de'l spostamento de'l Correr inte l'atuałe sede de łe Procuratie Nuove inte'l 1922, el muzeo el ze nasesto par inisiativa de Silvio Coen. Le cołesion pi notevołi łe ze ła cołesion entomołòzega Giordani Soika (prezente da'l 1983), ła rancura naturałìstega Bisacco Palazzi (prezente da'l 1986), ła cołesion małacołòzega Cesari (prezente da'l 1993), ła cołesion ornitołòzega Perale e ła cołesion Ligabue, recante tra gli altri reperti fosiłi.

Gałarìa fotogràfega

Veduta łateràn
Partegołàr de decorasion de na intràda łateràn
Partegołàr de decorasion de na intràda lateràn
Somegia a l'interno, Muzeo sìvico de storia naturałe (Venesia)

Note

Bibliografia

Marcello Brusegan. La grande guida dei monumenti di Venezia. Roma, Newton & Compton, 2005. ISBN 88-541-0475-2.
Guida d'Italia - Venezia. 3^a ed. Milano. Touring Editore, 2007 ISBN 978-88-365-4347-2.