Fitor

Fitor; Fitou
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Fitor vist de l'oèst.
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	42° 53′ 40″ N, 2° 58′ 46″ E
Superfícia	30,25 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 318 m; 60 m; 0 m
	Geografia politica;
País	Lengadòc;
Parçan	Corbièras ;
Estat	França;
Region; 76	Occitània ;
Departament; 11	Aude ;
Arrondiment; 113	Narbona;
Canton; 1117	Las Corbièras Mediterranèa (Sijan abans 2015);
Intercom; 200070365	CC de Corbièras Salanca Mediterranèa;
Cònsol	Alexis Armangau ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	1 060 ab. Evolucion de la populacion; 1 072 ab.
Densitat	33,79 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	11510
Còde INSEE	11144

Vilatge d'Occitània

Fitor (Fitou en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada administrativament dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Se tròba a la termièra amb Catalonha.

Geografia

Comuna situada dins las Corbièras prèp de la mar, sus la linha Narbona - Port-Bou.

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Fitor**
Fulhan	Trelhas	Las Cavas
		Leucata
Òpol e Perelhós (Pirenèus Orientals)	Salses (Pirenèus Orientals)

Toponomia

Las formas ancianas son : villa Fictorio en 990 e Castrum de Fitorio en 1271 en latin medieval, Fitor en 1280, en lenga occitana, Rector de Fitorio en 1351, Ficte en 1503, Fitour en 1526, Fictor en 1536, Fyto..., Fitour en 1538, Fitourn..., Fiton en 1589, Saint Julien de Fitour en 1639, Fittou en 1777, Fitou en 1781 ^[1]. Aqueles toponims semblan ligats al latin *fictorium, diminutiu de ficta (« bòrna »). Ça que la, cal remarcar qur Fitor pòt pas derivar regularament de *fictorio (inatestat) d'un punt de vista etimologic. Existís tanben una autra ipotèsi: que lo nom modèrne venga d'una autra forma diminutiva de ficta: fictonem. Dauzat e Rostaing mençonan las doas ipotèsis e mai se preferisson la segonda ^[2]. En tot cas, l'ipotèsi de la forma en -n es contradita per las atestacions ancianas que semblan de donar sonque de formas en -r, e non pas en -n^[1]. A la seguida de Negre, los Féniés causisson Fictorius, mas coma nom latin d'òme ^[3]^,^[4].

Istòria

A l'epòca romana, fòrça masatges foguèron bastits sus la Via Domícia anant d'Espanha a Itàlia seguent las fonts.

Per causa de sa posicion prèp de la frontièra entre Espanha e França, lo vilatge patiguèt mai d'un còp de las invasions.

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta
2014	(2026)	Alexis Armangau	divèrs esquèrra o Renaissença
1983	2014	Patrick Tarrius	PS
	1983
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sijan; i es demorada, mas lo canton es vengut canton de las Corbièras Mediterranèa, sense cambiar de composicion e Sijan n'es lo burèu centralizator.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1022, totala: 1038

627

598

654

802

970

1 033

1 064

1 150

1 147

1 151

1 162

1 334

1 240

1 323

1 747

1 450

1 252

1 072

931

867

785

745

645

623

597

463

513

544

555

537

542

579

676

808

840

868
884

2009

2010

918
932

965
980

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

En 2018 la populacion èra de 1060 abitants e la densitat èra de 35,04 ab/km².

Economia

La principala activitat economica es la viticultura que las appellacions son: Fitor, Vin de país de las Costièras del Litoral Audés, Ribesaltes

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas a la comuna

Armand Gauthier

Nòtas e referéncias

↑ ^1,0 et ^1,1 [Abat SAVARTÉS] Abbé SABARTHÈS (1912) Dictionnaire topographique du département de l’Aude comprenant les noms de lieux anciens et modernes, París: Imprimerie Nationale; article "Fitou", p. 138, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f232.item.texteImage
↑ Albert Dauzat et Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des noms de lieux en France, 2eme édition revue et complétée, Éd. Librairie Guénégaud, 1989, p. 289.
↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 128
↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, 1990-98, vol. I, p. 654, par. 10905