Redoma

Redoma; Rodome
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	42° 47′ 59″ N, 2° 04′ 15″ E
Superfícia	11,77 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 1 631 m; 920 m; 718 m
	Geografia politica;
País	Lengadòc;
Estat	França;
Region; 76	Occitània ;
Departament; 11	Aude ;
Arrondiment; 112	Limós;
Canton; 1114	La Nauta Val d'Aude (Bèlcaire abans 2015);
Intercom; 200043776	CC dels Pirenèus audencs;
Cònsol	Hervé Chaput ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	118 ab. Evolucion de la populacion; 119 ab.
Densitat	11,81 ab./km²
	Autras informacions
Gentilici	redomats [redu'mats]
Còde postal	11140
Còde INSEE	11317

Vilatge d'Occitània

Redoma (Rodome en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Redoma**
Bèlfort de Rebentin	Bèlfort de Rebentin	Jocon
Galinagas		Aunat
Masubi	Campanha de Saut	Fontanes

Toponimia

Las fòrmas ancianas son : Redoma en 1228, Rodonia = Rodoma en 1313, Castellanus Rodomote, bajulus Saltus Domini Regis en 1315, Redonia = Redoma en 1326, Rodomme en 1594, Roudhomme en 1594, Paroisse Saint Jean de Redome en 1639, Redoume en 1647, Rodome en 1781. La fòrma occitana es Redóumo ^[2], dins la grafia de l'abat Antòni Savartés.
La prononciacion es donc [re'dumɔ] : interpretacion d'aprèp Fritz Krüger ^[1] e l'ALLOc (punt d'enquista 11.22) ^[3]).

Munès

Munès (nom francés), [a un km al nòrd-èst de Redoma,] es un masatge e una anciana comunautat [non parròquia] de la diocèsi d'Alet, un ancian fèu del capítol del monestièr de Sant Pau de Fenolhet. Las fòrmas ancianas son : A la baus de Munio entre 768-814 e 1744, Locus de Munesio al sègle XIII, Munasium en 1368, Villa de Mones, comprene Munes, en 1461, Le lieu de Munès, 15 maisons fort petites, de peu de valeur; 2 moulins, un noble au chapitre Saint Paul en 1594, Meunès en 1647, Amau de Munès, ferme et moulin, en 1807 ^[4]. Las fòrmas ancianas son tròp contradictòrias per imaginar la prononciacion, encara que *Munés siá probable : finala en -ensem > -és ?. La situacion a la punta d'un planòl, dins un site estret, pòt justificar lo basc munho, « pichon mont ». Véser Mun. Se pòt supausar Munio abans le sègle X, puèi *Munh, apondi tardiu de -és, « le terrador de *Munh »; çaquelà perqué -nh- auriá desparegut ?

Calhens

Es un masatge, un còp èra del cossolat de Galinagas e fèu del capítol Sant Pau de Fenolhet. Las fòrmas ancianas son : Calens entre 1037 e 1639, Cailhens en 1583, Tailhens, comprene Cailhens entre 1371 e 1587, Amau de Caillens, réuni a Rodome en 1791 en 1807^[5].

Istòria

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
julhet de 2020	(2026)	Hervé Chaput
març de 2014	2020	Georges Debrunfaut
març de 2008	2014	Jean-Pierre Bobichon
març de 2001	2008	Jean-Louis Siffre	UMP	conselhièr general (2001-2008)
	2001
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bèlcaire; es ara del canton de la Haute-Vallée de l'Aude (en francés), donc de la Nauta Val d'Aude.